Legislator Jurisprudence & Législation
I CSK 3/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on mortgage registration issue, finding no legal question requiring interpretation.

Numéro de cause I CSK 3/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the district court's decision regarding the registration of a joint forced mortgage. The appellant argued that the lower court erred by allowing the mortgage to be registered in full value in two separate land registers, claiming the creditor has the sole discretion to split the security under Article 1111 of the Land and Mortgage Law. The court rejected this, stating that the lower court's assessment did not raise any serious legal doubts warranting cassation review. Consequently, the appeal was not accepted for examination, and the appellant was ordered to pay the costs.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 1111 ust. 2 u.k.w.h.: A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue or serious doubts on statutory interpretation; mere disagreement with the substantive assessment of the case does not justify admitting the appeal.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility joint forced mortgage registration land and mortgage law legal question requirement substantive assessment review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
Art. 1111 ust. 2 u.k.w.h.
Jak wynika w sposób jednoznaczny z art. 1111 ust. 2 u.k.w.h. w przypadku wpisu hipoteki łącznej podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości zależy od uznania wierzyciela.
Art. 520 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 1111 ust. 2 u.k.w.h
Jak wynika w sposób jednoznaczny z art. 1111 ust. 2 u.k.w.h.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt I CSK 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku L. S.A. w W.‎przy uczestnictwie H. Sp. z o.o. w W.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt V Ca 1572/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na oczywistej zasadności skargi.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Skarżący zmierza do wykazania, iż oczywiste uchybienie Sądu drugiej instancji polegało na tym, że uznał on za dopuszczalne dokonanie wpisu hipoteki przymusowej łącznej do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych. Jak wynika w sposób jednoznaczny z art. 1111 ust. 2 u.k.w.h. w przypadku wpisu hipoteki łącznej podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości zależy od uznania wierzyciela. Z czysto literalnej wykładni tego przepisu wynika więc, że to do wierzyciela należy uprawnienie do ewentualnego podziału zabezpieczenia.

Brak zaś w tym przypadku obowiązku jego dokonania. Pogląd przeciwny reprezentowany przez stronę skarżącą jest jedynie polemiką z trafnym zapatrywaniem sądów meriti i z pewnością nie potwierdza oceny, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. l.n