Supreme Court dismisses appeal where witnesses' blindness was established by facts without expert opinion.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a testator's heir against a lower court ruling that declared a special will invalid. The lower courts found that all witnesses to the will were blind, rendering them incapable of fulfilling their role under civil law, a fact established through witness testimony and the appellant's own statements. The Supreme Court held that the failure to order a medical expert opinion was not a procedural violation because the blindness of the witnesses was an undisputed fact evident from the existing evidence, and no request for such an expert had been made during the proceedings.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3931 § 2 k.p.c.; Art. 278 § 1 k.p.c.; If a fact is undisputed and evident from existing evidence, the court's failure to order a specific expert opinion does not constitute a ground for cassation when no request for such evidence was filed.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt I CKN 58/96
POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 1997 r.
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna,
w składzie następującym:
Przewodniczący:
SSN J. Gudowski (spraw.)
Sędziowie:
SN E. Skowrońska-Bocian
SN Z. Świeboda
Protokolant: I. Pawlata
po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 1997 r. na rozprawie
sprawy z wniosku J. A.
z udziałem W. K. i G. K.
o stwierdzenie nabycia spadku po B. J. K.
na skutek kasacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w O.
z dnia 5 września 1996 r., sygn. akt I Cr […]
postanawia:
oddalić
kasację.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 1996 r. stwierdził nabycie spadku po B. K.
zmarłym w dniu 19 marca 1995 r. w O., i tam stale ostatnio zamieszkałym,
na podstawie ustawy przez bratanków G. K. i W. K. po połowie. Zarazem Sąd
uznał za nieważny testament szczególny spadkodawcy sporządzony w dniu 17 marca
1995 r., mocą którego spadkobiercą miałby zostać wnioskodawca J. A., albowiem
wszystkie osoby będące świadkami tego testamentu, a nawet mogące nimi być tylko
hipotetycznie, są niewidome, co - na podstawie art. 956 k.c. - pozbawia ich zdolność
pełnienia roli świadka testamentu. Fakt ten Sąd Rejonowy ustalił na podstawie
oświadczenia złożonego przez wnioskodawcę, potwierdzonego przezeń w trakcie
przesłuchania, jak też na podstawie zeznań świadków
Rewizję wnioskodawcy od tego postanowienia Sąd Wojewódzki w O. postanowieniem z dnia 5 września 1996 r. - oddalił. Sąd II instancji podzielił ustalenia
i wnioski Sądu Rejonowego, zwłaszcza ze wnioskodawca, także w rewizji, przyznał, że
co najmniej jeden z domniemanych świadków testamentu A. G. jest niewidomy.
Kasacja wnioskodawcy została oparta na podstawie drugiej z art. 3931 k.p.c.
Zdaniem skarżącego Sąd meriti nie mógł ustalić, że świadkowie są niewidomi bez
zasięgnięcia opinii biegłego lekarza, a tym samym naruszył przepis art. 278 § 1
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z zeznań świadków, a także z zeznań i oświadczeń składanych przez wnioskodawcę, również w rewizji, wynika w sposób jednoznaczny, że osoby uczestniczące
przy sporządzaniu testamentu szczególnego - wskazanego jako podstawa dziedziczenia po B. K. - są niewidome. W tej sytuacji zarzut postawiony w kasacji, wytykający
zaniechanie przez sąd przeprowadzenia dowodu z biegłego okulisty, nie może być
uznany za uzasadniony, zwłaszcza że wniosek w tym przedmiocie nie był w trakcie
postępowania składany. Brak takiego wniosku jest zresztą zupełnie zrozumiały,
gdyby bowiem został postawiony, zmierzałby w istocie do wykazania okoliczności,
która - jako bezsporna - nie była przedmiotem żadnych kontrowersji.
Stwierdziwszy zatem, że nie może być podstawą kasacji zarzut zaniechania
przeprowadzenia dowodu, jeżeli wniosek o jego dopuszczenie nie został w trakcie
postępowania złożony, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 39312 k.p.c. w związku
z art. 11 ust.3 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania
cywilnego ... (Dz.U. Nr 43, poz.189) -ja k w sentencji.
aw