Legislator Jurisprudence & Législation
III CNP 5/10 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against costs ruling as Constitutional Court invalidation made such complaints inadmissible.

Numéro de cause III CNP 5/10
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding the inconsistency of a final costs ruling with the law. The plaintiff argued the lower court's decision on costs was legally flawed, but the Constitutional Court had previously declared the relevant procedural articles unconstitutional. Consequently, the Supreme Court ruled that filing such an appeal against incidental rulings became inadmissible upon the new law's entry into force, necessitating the dismissal of the proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 7674 § 3 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; If the Constitutional Court declares specific procedural provisions unconstitutional, appeals against incidental rulings become inadmissible, and proceedings must be dismissed.

Mots-clés

Généré par l'IA
inadmissible appeal incidental ruling Constitutional Court ruling procedural law amendment dismissal of proceedings costs ruling legal inconsistency

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 4241 § 1 i 2 k.p.c., w części obejmującej słowa: „kończącego postępowanie w sprawie” jest niezgodny z Konstytucją.
Art. 7674 § 3 k.p.c.
Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art.
Art. 355 § 1 k.p.c.
W tej sytuacji, skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a to nakazuje postępowanie wywołane tą skargą umorzyć (art. 355 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
355 § 1 w związku z art. 391 §1, art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
391 §1, art. 39821 i art.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 4241 § 1 i 2 k.p.c., w części obejmującej słowa: „kończącego postępowanie w sprawie” jest niezgodny z Konstytucją.
Art. 417 § 2 k.c.
Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze k.c.
Prawo upadłościowe i naprawcze
– Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn.
art. 1215 § 3 k.p.c
11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
art. 7674 § 3 k.p.c
Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III CNP 5/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Drukarni L.(...) sp. z o.o. w K. przeciwko B. Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r., na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt XII Ga (….) [XII WSC (…)], umarza postępowanie wywołane skargą. Uzasadnienie W dniu 13 listopada 2009 r. r. strona powodowa wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia o kosztach sądowych zawartego w wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 stycznia 2009 r. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy przyjął skargę do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK 77/06 (OTK-A Zb. Urz. 2008, nr 3, poz.

39) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 4241 § 1 i 2 k.p.c., w części obejmującej słowa: „kończącego postępowanie w sprawie” jest niezgodny z Konstytucją. W wyniku tego wyroku w dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo 2 upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).

Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b ).

Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właśnie tak stanowią – można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego. W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.

Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy. W tej sytuacji, skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a to nakazuje postępowanie wywołane tą skargą umorzyć (art. 355 § 1 w związku z art. 391 §1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.).