Legislator Jurisprudence & Législation
I CNP 39/08 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of direct causal link between procedural ruling and financial loss.

Numéro de cause I CNP 39/08
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging the lower court's dismissal of an appeal. The appellant argued that the procedural decision caused a financial loss by preventing review of the first-instance judgment, while also claiming the loss stemmed from the original substantive ruling. The court held that procedural rulings lack the direct causal link required to establish damages under civil law principles, and that court costs do not constitute compensable loss for such appeals.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4255 § 1 k.p.c.; Art. 361 § 1 k.c.: A complaint for legal inconsistency requires proof of damage with a normal causal link to the contested ruling; procedural decisions generally lack this link, and court costs are not compensable damages.

Mots-clés

Généré par l'IA
legal inconsistency complaint causal link requirement procedural ruling damages court costs exclusion Supreme Court review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4255 § 1 k.p.c.
W przepisie art. 4255 § 1 k.p.c. przewidziano niezbędne, konstrukcyjne wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c.
Określono także wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c. i art.
Art. 361 § 1 k.c.
2 Szkoda taka powinna pozostawać w normalnym związku przyczynowym z wydaniem kwestionowanego orzeczenia (art. 361 § 1 k.c.).
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
W związku z tym, że skarga nie zawiera konstrukcyjnego wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., należało ją odrzucić jako niedopuszczalną (art.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
4245 § 1 pkt 4 k.p.c., należało ją odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4255 § 1 k.p.c
W przepisie art. 4255 § 1 k.p.c.
art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c
Określono także wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
i art. 4241 § 1 k.p.c.).
art. 361 § 1 k.c
2 Szkoda taka powinna pozostawać w normalnym związku przyczynowym z wydaniem kwestionowanego orzeczenia (art. 361 § 1 k.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
W związku z tym, że skarga nie zawiera konstrukcyjnego wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., należało ją odrzucić jako niedopuszczalną (art.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt I CNP 39/08 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie ze skargi Z. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 października 2006 r., sygn. akt XXIII GA (…), wydanego w sprawie z powództwa E.(...) Spółki z o.o. w W. przeciwko Z. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 października 2006 r. Postanowieniem tym odrzucono apelację pozwanego, wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 8 marca 2006 r. Według skarżącego, zaskarżone postanowienie jest niezgodne z art. 28 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Postanowienie to nie mogło być wzruszone w drodze innych środków prawnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W przepisie art. 4255 § 1 k.p.c. przewidziano niezbędne, konstrukcyjne wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Określono także wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c. i art. 4241 § 1 k.p.c.). 2 Szkoda taka powinna pozostawać w normalnym związku przyczynowym z wydaniem kwestionowanego orzeczenia (art. 361 § 1 k.c.). Uprawdopodabniając fakt poniesienia szkody majątkowej [s. (…) skargi], skarżący stwierdza, że szkoda polega na tym, iż „prawomocnym wyrokiem został zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda kwoty 15.042,60 zł”, a „Sąd Okręgowy wydając postanowienie o apelacji (...), pozbawił skarżącego możliwości weryfikacji orzeczenia Sądu I instancji”.

Skarżący stwierdza ponadto, że w wyniku porozumienia zawartego z powodem sukcesywnie spłaca ratami należność zasądzoną przez Sąd pierwszej instancji, co oznacza, że jego szkoda majątkowa jest rzeczywista. Istnieje też związek przyczynowy pomiędzy powstaniem szkody a orzeczeniem Sądu Okręgowego objętego skargą. Z przedstawionego wywodu wynika, że fakt powstania uszczerbku majątkowego opisanego przez skarżącego, można łączyć z wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 8 marca 2006 r., który zawierał definitywne rozstrzygnięcie merytoryczne.

Tymczasem powstanie wskazanego uszczerbku skarżący wiąże z wydaniem postanowienia odrzucającego apelację z przyczyn formalnych. Oznacza to brak bezpośredniego (normalnego) związku przyczynowego pomiędzy eksponowaną szkodą a kwestionowanym rozstrzygnięciem o charakterze formalnym w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 grudnia 2006 r., IV CNP 120/06, nieopubl.; źródłem szkody, np. w postaci możliwości uzyskania świadczenia dochodzonego w procesie, może być wydanie wyroku oddalającego powództwo, a nie postanowienie o odrzuceniu apelacji od tego wyroku).

Należy też zwrócić uwagę na to, że posługując się globalną kwotą eksponowanego uszczerbku majątkowego (15.042,60 zł), skarżący nie wskazuje na zasadnicze elementy (składniki) komponujące tę kwotę. Z załączonego do skargi „zestawienia uiszczonych wpłat” wynika to, że obejmuje ono m.in. zasądzone od skarżącego (pozwanego) koszty sądowe. Tymczasem w orzecznictwie Sądu Najwyższego eksponuje się trafne stanowisko, że koszty procesu, którymi strona zostanie obciążona, nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nawet gdy zostały już zapłacone.

W związku z tym, że skarga nie zawiera konstrukcyjnego wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., należało ją odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).