Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
II CZ 110/07 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against lower court's refusal to grant fee waiver in cassation case.

Numéro de cause II CZ 110/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against the district court's decision denying a waiver of court fees for a cassation complaint. The appellant argued for fee relief, but the Supreme Court held that the law explicitly limits appeals to specific procedural rulings, excluding fee waiver orders. Consequently, the appeal was deemed inadmissible because the statutory framework does not permit challenging such decisions at the Supreme Court level.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are strictly limited to cassation complaints and specific rulings; orders denying fee waivers are excluded from appealability.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal fee waiver admissibility Supreme Court procedural order

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu.
Art. 3941 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art.
Art. 370 k.p.c.
373 w związku z art. 370, art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 3982 k.p.c.
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
art. 3941 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II CZ 110/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi K. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2008 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt XIV WSC (…), odrzuca zażalenie Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. oddalił wniosek K. R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniesionej przez nią skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. W zażaleniu na to postanowienie K. R. wniosła o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. Stosownie zaś do § 2 wymienionego artykułu, w sprawach w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 (w 2 przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania), a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Przytoczone przepisy regulują w sposób wyczerpujący dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego. Nie przewidują one możliwości wniesienia tego środka odwoławczego na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zażalenie wniesione przez skarżącą nie może zatem zostać rozpoznane. Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.