Legislator Jurisprudence & Législation
III KK 97/06 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed appeal for extraordinary leniency as it imposed a harsher penalty than the statutory minimum for the offense.

Numéro de cause III KK 97/06
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the General Prosecutor's cassation appeal regarding a sentence of community service for drunk cycling. The prosecutor argued that imposing a restriction on freedom violated the provision for extraordinary leniency, which requires a penalty below the statutory minimum or a milder type. The court ruled that since the statutory penalty was a fine and the imposed penalty was a restriction on freedom, the latter is legally harsher, thus negating the claim of leniency.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 39 § 2 k.w.; Art. 18 k.w.; Art. 88 k.w.: Extraordinary leniency for an offense requires a penalty below the statutory minimum or a milder type, but imposing a restriction on freedom when the statutory penalty is a fine constitutes a harsher penalty, not leniency.

Mots-clés

Généré par l'IA
extraordinary leniency restriction on freedom fine penalty cassation appeal drunk cycling offense statutory minimum Polish Criminal Code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 39 § 2 k.w.
III KK 97/06 Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju.
Art. 18 k.w.
Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagod- niejszą jest kara nagany art. 18 k.w. Przewodniczący: sędzia SN M.
Art. 88 k.w.
Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z.
Art. 20 § 1 and § 2 k.w.
z art. 20 § 1 i § 2 k.w.
art. 535 § 3 k.p.k
Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia rozpozna- nie jej w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

WYROK Z DNIA 7 KWIETNIA 2006 R. III KK 97/06 Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagod- niejszą jest kara nagany art. 18 k.w. Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski (sprawozdawca). Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski. Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 czerwca 2005 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e k a z a ł sprawę Sądowi Rejono- wemu w Z. do ponownego rozpoznania.

U Z A S A D N I E N I E Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem nakazowym z dnia 3 czerwca 2005 r., uznał Piotra K. za winnego tego, że w dniu 17 kwietnia 2005 r. w Ż., będąc w stanie nietrzeźwości, prowadził po drodze publicznej rower bez wymaga- 2 nego przepisami oświetlenia – to jest wykroczenia określonego w art. 88 k.w. i za to na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniu art. 39 § 1 i § 2 k.w. w zw. z art. 20 § 1 i § 2 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ogranicze- nia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowa- nej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 23 czerwca 2005 r. Prokurator Generalny zaskarżył powyższy wyrok kasacją wniesioną na korzyść Piotra K. zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wy- roku naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 39 § 2 k.w., polega- jące na nadzwyczajnym złagodzeniu kary grzywny przewidzianej w sankcji przepisu art. 88 k.w., przez wymierzenie obwinionemu kary ograniczenia wolności. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżo- nego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Z. do ponowne- go rozpoznania.

Rozstrzygając sprawę Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadnia rozpozna- nie jej w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. Trafnie w uzasadnieniu kasacji wywiedziono, że wykroczenie okre- ślone w at. 88 k.w. zagrożone jest karą grzywny. Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, po- lega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, al- bo kary łagodniejszego rodzaju. Stosownie do art. 18 k.w. kara ogranicze- nia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagodniejszą jest jednie kara nagany.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.