Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
II KK 94/15 Généré par l'IA

Supreme Court quashes sentence for theft where imposed restriction of freedom exceeded statutory one-month limit.

Numéro de cause II KK 94/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the lower court's sentence regarding the penalty for theft, remanding the case for a new sentencing decision. The prosecution argued that the imposed three-month restriction of freedom violated the statutory limit of one month for this offense. The court ruled that the lower court blatantly exceeded the absolute statutory maximum, necessitating a retrial on the penalty.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 20 § 1 k.w.; Art. 119 § 1 k.w.; A sentence of restriction of freedom for a minor offense must strictly adhere to the statutory maximum of one month, and any imposition exceeding this limit constitutes a material legal violation requiring quashing.

Mots-clés

Généré par l'IA
restriction of freedom statutory maximum theft offense material legal violation quashing of sentence Kodeks wykroczeń procedural remand

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 20 § 1 k.w.
Przepis art. 20 § 1 k.w. - określający zasady wymiaru kary ograniczenia wolności przewidzianej w Kodeksie wykroczeń - stanowi, że trwa ona jeden miesiąc.
Art. 119 § 1 k.w.
obwinionego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.
art. 535 § 5 k.p.k
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Marta Brylińska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 20 § 1 k.k
119 § 1 k.w., i wymierzając za ten czyn karę trzech miesięcy ograniczenia wolności, rażąco naruszył przepis art. 20 § 1 k.k.w., bo wymierzył tę karę w wymiarze trzykrotnie przekraczającym jej ustawowe granice określone w Kodeksie wykroczeń.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II KK 94/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Marta Brylińska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie R. G. obwinionego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 listopada 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy, wyrokiem nakazowym z dnia 27 listopada 2014 r., uznał R. G. za winnego tego, że „w dniu 16 maja 2014 r. ok. godz. 2:35 w W. przy ul. F. 2 wspólnie i w porozumieniu z R. M. dokonał kradzieży włazu żeliwnego od studzienki żeliwnej, gdzie suma strat wyniosła 215 zł na szkodę MPWIK”, tj. wykroczenia z art. 2 119 § 1 k.w. i za to wymierzył mu karę 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz zwolnił obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 16 stycznia 2015 r. wobec nie zaskarżenia go przez strony postępowania. Od powyższego wyroku kasację na korzyść obwinionego R. G., w części dotyczącej orzeczenia o karze, wniósł Prokurator Generalny i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 20 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu za popełnienie przypisanego wykroczenia kary 3 miesięcy ograniczenia wolności podczas, gdy zgodnie z powyższą normą kara ograniczenia wolności mogła być orzeczona jedynie w wymiarze 1 miesiąca, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Przepis art. 20 § 1 k.w. - określający zasady wymiaru kary ograniczenia wolności przewidzianej w Kodeksie wykroczeń - stanowi, że trwa ona jeden miesiąc. Tym samym jest to kara bezwzględnie oznaczona. W konsekwencji stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy uznając R. G. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., i wymierzając za ten czyn karę trzech miesięcy ograniczenia wolności, rażąco naruszył przepis art. 20 § 1 k.k.w., bo wymierzył tę karę w wymiarze trzykrotnie przekraczającym jej ustawowe granice określone w Kodeksie wykroczeń.

Jest oczywiste, że uchybienie to miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku nakazowego. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Ponownie rozpoznając sprawę sąd właściwy 3 będzie procedował z poszanowaniem przepisów Kodeksu wykroczeń i uniknie stwierdzonego powyżej uchybienia. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w wyroku.