Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 166/14 Généré par l'IA

Criminal appeal dismissed for late filing; Saturday not a workday under Polish Code of Criminal Procedure.

Numéro de cause IV KK 166/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because it was filed after the statutory deadline. The defense counsel submitted the appeal on February 17, 2014, one day after the deadline expired on February 15, 2014. The court ruled that Saturday does not count as a workday for procedural purposes, meaning the deadline could not be extended to the following Monday.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 531 § 1 k.p.k.; Art. 123 § 3 k.p.k.: A criminal appeal filed after the deadline is inadmissible when the last day falls on a Saturday, as Saturdays are not statutory workdays for procedural acts.

Mots-clés

Généré par l'IA
criminal appeal statutory deadline Saturday workday inadmissible appeal procedural time limit

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 531 § 1 k.p.k.
Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia przyjętą kasację bez rozpoznania między innymi wtedy, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art.
Art. 530 § 2 k.p.k.
531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia przyjętą kasację bez rozpoznania między innymi wtedy, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., a więc także art.
Art. 429 § 1 k.p.k.
530 § 2 k.p.k., a więc także art. 429 § 1 k.p.k. Z kolei, zgodnie z tym ostatnim przepisem, prezes sądu powinien odmówić przyjęcia środka odwoławczego w sytuacji, gdy został on wniesiony po terminie.
Art. 524 § 1 k.p.k.
Art. 123 § 3 k.p.k.
Zgodnie z art. 123 § 3 k.p.k., jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 sierpnia 2014 r., w sprawie K.
art. 157 § 2 k.k
F., uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157 § 2 k.k., kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej A.
art. 531 § 2 k.p.k
na podstawie art. 531 § 2 k.p.k.
art. 531 § 1 k.p.k
Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia przyjętą kasację bez rozpoznania między innymi wtedy, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art.
art. 530 § 2 k.p.k
531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia przyjętą kasację bez rozpoznania między innymi wtedy, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., a więc także art.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 166/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 sierpnia 2014 r., w sprawie K. F., uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157 § 2 k.k., kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej A. L., od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 listopada 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 28 marca 2013 r., p o s t a n o w i ł:

1) na podstawie art. 531 § 2 k.p.k. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) zwolnić oskarżycielkę posiłkową od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne;

3) nie uwzględnić wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie kasacji.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 6 listopada 2013r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 marca 2013r., K. F. został prawomocnie uniewinniony od zarzutu popełnienia czynu z art. 157 § 2 k.k. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2014 r. adw. B. C., występujący już w sprawie uprzednio w tym charakterze, ustanowiony został pełnomocnikiem 2 oskarżycielki posiłkowej, celem ewentualnego sporządzenia i wniesienia kasacji (k. 249). Odpis tego zarządzenia, wraz z odpisem wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem, pełnomocnik odebrał w dniu 16 stycznia 2014r. (k. 252).

W dniu 17 lutego 2014r. złożył on w biurze podawczym Sądu Okręgowego w K. przedmiotową kasację (k. 256-260). Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego- Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 marca 2014r. kasacja została przyjęta do rozpoznania (k. 286). Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia przyjętą kasację bez rozpoznania między innymi wtedy, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., a więc także art. 429 § 1 k.p.k. Z kolei, zgodnie z tym ostatnim przepisem, prezes sądu powinien odmówić przyjęcia środka odwoławczego w sytuacji, gdy został on wniesiony po terminie.

Artykuł 524 § 1 k.p.k. określa 30-dniowy termin do wniesienia kasacji od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Pełnomocnikowi oskarżycielki odpis ten doręczono w dniu 16 stycznia 2014r. i od tego dnia należało liczyć termin do wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. W realiach tej sprawy ostatnim zatem dniem, w którym możliwe było skuteczne wniesienie kasacji był dzień 15 lutego 2014r. (sobota). Tymczasem pełnomocnik kasację złożył w dniu 17 lutego 2014r. (poniedziałek). Zgodnie z art. 123 § 3 k.p.k., jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.

Rzecz jednak w tym, że, jak już stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 lutego 2012r. „sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 123 k.p.k.” (sygn. III KK 289/11, OSNKW 2012, z. 6, poz. 63). W uzasadnieniu tego postanowienia przedstawiono szeroką i przekonującą argumentację przemawiającą za taką wykładnią, której w tym miejscu nie ma potrzeby powtarzać, a pozostaje stwierdzić, że obecny skład w pełni ją podzielił. Konsekwencją takiego stanowiska musiał być wniosek, że pełnomocnik oskarżycielki nie zachował terminu do wniesienia kasacji, co implikowało konieczność pozostawienia jej bez rozpoznania. 3 Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., oskarżycielkę posiłkową zwolniono od kosztów postępowania kasacyjnego.

Jednocześnie, z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia kasacji, co skutkowało bezskutecznością tej czynności, Sąd Najwyższy uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku pełnomocnika o zasądzenia wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji (§ 14 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2013r. poz. 461).