Legislator Jurisprudence & Législation
I CSK 284/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal grounds under Civil Procedure Code Article 3989.

Numéro de cause I CSK 284/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the City of W against a judgment ordering the Housing Cooperative to repay half of the ground usage fee. The appellant argued that the claim was subject to a ten-year limitation period due to the cooperative's commercial activity and that the cooperative failed in its duty of care. The court rejected these arguments, finding the legal issues raised insufficient to meet the strict admissibility requirements of Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issues raised do not sufficiently demonstrate a need for Supreme Court consideration, failing to meet the statutory admissibility threshold.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code limitation period dispute duty of care commercial activity classification

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Skarga nie może zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż nie spełnia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał na występujące w sprawie dwa istotne zagadnienia prawne (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
i na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 4
art. 118 k.c
art. 411 pkt 1 k.c
3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że roszczenie powódki o zwrot nienależnie spełnionego świadczenia ulega 10-letniemu, a nie 3-letniemu przedawnieniu jako roszczenia związanego z działalnością gospodarczą powódki; art. 411 pkt 1 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Skarga nie może zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż nie spełnia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał na występujące w sprawie dwa istotne zagadnienia prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które zostały sformułowane w postaci pytań mających bezpośredni związek z podstawami prawnymi zarzutów wobec zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji.
art. 3984 § 2 k.p.c
To nieprawidłowe podejście do uzasadnienia wniosku, o którym mowa 3 w art. 3984 § 2 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
I CSK 648/11
I CSK 201/12
W uzasadnieniu postanowienia w sprawie I CSK 201/12 Sąd Najwyższy stwierdził, co przytacza powódka w odpowiedzi na skargę, że pozwane miasto W.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt I CSK 284/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "M." w W. przeciwko Miastu W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 listopada 2012 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1 800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego miasta W. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 kwietnia 2012 r., którym zasądzone zostało 122 935,05 złotych od pozwanego na rzecz powodowej Spółdzielni Mieszkaniowej „M.” jako zwrot nienależnego świadczenia z tytułu zawyżenia o połowę należnej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu posiadanego przez Spółdzielnię. Ustalenia faktyczne i oceny prawne Sądu pierwszej instancji zostały podzielone przez Sąd Apelacyjny. W skardze kasacyjnej pełnomocnik pozwanego zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 118 k.c. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że roszczenie powódki o zwrot nienależnie spełnionego świadczenia ulega 10-letniemu, a nie 3-letniemu przedawnieniu jako roszczenia związanego z działalnością gospodarczą powódki; art. 411 pkt 1 k.c. przez błędną wykładnię i niezastosowanie ze względu na nie uznanie niedołożenia należytej staranności powódki w ustaleniu nieistnienia zobowiązania będącego podstawą świadczenia.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa, przy czym ograniczone to zostało we wniosku do części zaskarżonej apelacją pozwanego oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę powód wniósł o odmowę przyjęcia skargi, ewentualne jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie może zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż nie spełnia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazał na występujące w sprawie dwa istotne zagadnienia prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które zostały sformułowane w postaci pytań mających bezpośredni związek z podstawami prawnymi zarzutów wobec zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji. To nieprawidłowe podejście do uzasadnienia wniosku, o którym mowa 3 w art. 3984 § 2 k.p.c. Wprawdzie pełnomocnik skarżącego próbuje wykazać rozbieżności w rozumieniu, najpierw działalności spółdzielni jako gospodarczej i niegospodarczej, a następnie odnośnie do wiedzy lub tylko braku staranności w jej posiadaniu, że świadczenie jest nienależne, na dowód czego przytoczone jest orzecznictwo Sądu Najwyższego, ale wywód nie jest ani wystarczający, ani przekonujący.

W orzeczeniach przytoczonych w odpowiedzi na skargę Sąd Najwyższy wypowiada się w sposób, który następnie znalazł odbicie w wyroku zaskarżonym skargą w niniejszej sprawie. Sąd Najwyższy odmawiał też uprzednio przyjęcia skarg kasacyjnych pozwanego w sprawach, w których korzystne wyroki sądów powszechnych zapadły na rzecz powodowej Spółdzielni, a w sprawach tych również chodziło o zwrot połowy opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości powódki (postanowienia z dnia 23 maja 2012 r., w sprawie I CSK 648/11 oraz z dnia 10 października 2012 r. w sprawie I CSK 201/12).

W uzasadnieniu postanowienia w sprawie I CSK 201/12 Sąd Najwyższy stwierdził, co przytacza powódka w odpowiedzi na skargę, że pozwane miasto W. przyjmując podwójną należną opłatę z tytułu użytkowania wieczystego i nie chcąc jej zwrócić, naruszyło zasady lojalnego i uczciwego postępowania względem innych, zwłaszcza jeśli samo wprowadziło drugiego w błąd i błąd ten wykorzystało dla własnej korzyści. Postępowanie ze skargi kasacyjnej ma charakter wyjątkowy, dotycząc prawomocnego orzeczenia sądowego. Dlatego poprzez profesjonalny wywód prawniczy należy przekonać Sąd Najwyższy, że w okolicznościach sprawy skarga zasługuje na przyjęcie, także uwzględniając publiczny charakter skargi kasacyjnej i postępowania nią wywołanego.

Mając powyższe na uwadze, potrzeba rozważenia przedstawionych zagadnień prawnych nie została przez stronę skarżącą wystarczająco wykazana, a zatem nie zostały spełnione warunki prawne, o jakich mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. 4