Legislator Jurisprudence & Législation
II CNP 112/06 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for illegality due to failure to file timely objection to enforceability clause order.

Numéro de cause II CNP 112/06
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal for a ruling on the illegality of a final court order. The plaintiff failed to file a timely objection to the lower court's decision granting an enforceability clause against her spouse, missing statutory deadlines for both the objection and the request to restore the term. The court determined that no exceptional circumstances, such as severe illness or court error, justified the delay, and the lower court's differing legal stance from a later Supreme Court ruling did not constitute a violation of fundamental legal principles.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An appeal for a ruling on the illegality of a final judgment is admissible only from a final judgment of the second instance, except in exceptional cases involving a violation of fundamental principles of legal order or constitutional freedoms, which are not present when a party simply fails to file a timely objection.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for illegality enforceability clause spouse liability missed deadline exceptional circumstances legal order principles second instance judgment

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie zaś z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wyłącznie od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
113), za wypadek wyjątkowy, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c., można uznać - przykładowo – nie skorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Skarga podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.
Art. 7781 k.p.c.
3 Posiedzenie w sprawie nadania klauzuli wykonalności odbyło się w kwietniu 2005 r., natomiast korzystna dla skarżącej uchwała Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 21/05 („Tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce jawnej, opatrzonemu na podstawie art. 7781 k.p.c.
Art. 787 k.p.c.
klauzulą wykonalności przeciwko wspólnikowi tej spółki, sąd nie może nadać klauzuli wykonalności w trybie art. 787 k.p.c. przeciwko jego małżonkowi”) zapadła 12 maja 2005 r., a została opublikowana w OSNC 2006, nr 4, poz.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie zaś z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wyłącznie od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie.
art. 4241 § 2 k.p.c
Jednakże art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 7781 k.p.c
3 Posiedzenie w sprawie nadania klauzuli wykonalności odbyło się w kwietniu 2005 r., natomiast korzystna dla skarżącej uchwała Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 21/05 („Tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce jawnej, opatrzonemu na podstawie art. 7781 k.p.c.
art. 787 k.p.c
klauzulą wykonalności przeciwko wspólnikowi tej spółki, sąd nie może nadać klauzuli wykonalności w trybie art. 787 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
Skarga podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt II CNP 112/06 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2006 r., skargi B.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], wydanego w sprawie z wniosku "I." – G., M. - Spółki Jawnej przy uczestnictwie dłużnika J.S. wspólnika Spółki Jawnej – „S.” S., N., S. przy udziale małżonki dłużnika – B.S. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Skarżąca, wnosząc o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie wyczerpała toku instancji, ponieważ nie złożyła w terminie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności.

Zgodnie zaś z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wyłącznie od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Jednakże art. 4241 § 2 k.p.c. przewiduje uprawnienie do wniesienia skargi w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, także od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd pierwszej lub drugiej instancji, gdy strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych.

Według postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06 (OSNC 2006, nr 6, poz. 113), za wypadek wyjątkowy, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c., można uznać - przykładowo – nie skorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie występuje taki wyjątkowy wypadek. Doręczenie zawiadomienia o terminie posiedzenia było prawidłowe, nastąpiło do rąk męża skarżącej, który podjął się oddać przesyłkę adresatce.

Nieobecność skarżącej na posiedzeniu nie usprawiedliwiała spóźnionego złożenia zażalenia na postanowienie oraz spóźnionego wystąpienia o przywrócenie terminu na wniesienie zażalenia. Został odrzucony wniosek skarżącej o przywrócenie terminu, z powołaniem się na fakt, że skarżąca nie zachowała siedmiodniowego terminu do wniesienia tego wniosku po uzyskaniu informacji o nadaniu przeciwko niej klauzuli wykonalności. Twierdzenie zaś skarżącej o dowiedzeniu się o orzeczeniu w dniu 3 lutego 2006 r. nie odpowiada ustaleniom dokonanym przez Sąd Okręgowy i podzielonym następnie przez Sąd Apelacyjny, że to dowiedzenie się miało miejsce w dniu styczniu 2006 r. 3 Posiedzenie w sprawie nadania klauzuli wykonalności odbyło się w kwietniu 2005 r., natomiast korzystna dla skarżącej uchwała Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 21/05 („Tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce jawnej, opatrzonemu na podstawie art. 7781 k.p.c. klauzulą wykonalności przeciwko wspólnikowi tej spółki, sąd nie może nadać klauzuli wykonalności w trybie art. 787 k.p.c. przeciwko jego małżonkowi”) zapadła 12 maja 2005 r., a została opublikowana w OSNC 2006, nr 4, poz.

58. Należy ponadto podkreślić, że nawet po wydaniu uchwały Sąd orzekający nie jest związany jej treścią, ale uwzględnia moc zawartych w niej argumentów. Dlatego odmienne od wydanej później uchwały Sądu Najwyższego stanowisko Sądu Okręgowego nie może być tylko z tego powodu uznane za naruszające podstawowe zasady porządku prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela (art. 4241 § 2 k.p.c.). Orzeczenie Sądu nie narusza zasad porządku prawnego, a jedynie zajmuje stanowisko odmienne od późniejszego stanowiska Sądu Najwyższego, przy czym samo wystąpienie o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, wynikiem którego było podjęcie uchwały w sprawie III CZP 21/05, potwierdza sporność kwestii nadania klauzuli wykonalności i możliwość reprezentowania różnych stanowisk.

Należy zatem przyjąć, że orzeczenie Sądu Okręgowego nie jest niezgodne z prawem w znaczeniu przyjmowanym w wykładni przepisów o skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a przez to nie zachodzi potrzeba dalszego badania, czy powoduje ono skutki w sferze wolności i praw skarżącej. Zresztą w postanowieniu z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05 (OSNC 2006, nr 1, poz. 16), Sąd Najwyższy stwierdził, że od postanowienia w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje (art. 4241 § 1 k.p.c.).

Skarga podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c.