Supreme Court dismisses appeal on enforcement clause as inadmissible due to wrong appeal article citation.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court rejected the defendant's appeal against the appellate court's decision to grant enforceability to a first-instance judgment. The appellant incorrectly cited Article 795 § 2 of the Civil Procedure Code, arguing the order was appealable, while the court determined the correct legal basis for appeals against second-instance decisions is Article 394 § 11. Consequently, the Supreme Court ruled the appeal inadmissible because the contested order was not a final decision terminating the proceedings.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 795 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 11 k.p.c.: An appeal against a second-instance court's order granting enforceability is inadmissible if filed under the wrong provision, as such orders are not final decisions terminating proceedings.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt III CZ 107/05 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa H. G. przeciwko M. S.A. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2006 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 października 2005 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 października 2005 r. odrzucił zażalenie strony pozwanej na postanowienie tego Sądu z dnia 30 maja 2005 r. o nadaniu klauzuli wykonalności wyrokowi tego Sądu oraz Sądu Okręgowego w K.
Na powyższe postanowienie, które nie zostało uzasadnione, jako że nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (art. 387 § 1 k.p.c.) strona pozwana wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącej postanowienie z dnia 30 maja 2005 r. „było zaskarżalne po myśli art.795 § 2 k.p.c., zatem powinno zostać rozpoznane merytorycznie...”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 7674 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach w ustawie wskazanych. Przepis ten umieszczony został w Tytule I Części Trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego "Przepisy ogólne" i odnosi się do wszystkich spraw tą księgą objętych, w tej liczbie do postanowień co do nadania klauzuli wykonalności (art. 795 § 1 k.p.c.). Zgodnie z tym przepisem na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie.
Nie może budzić wątpliwości, że przepis ten reguluje kwestie dopuszczalności zaskarżenia zażaleniem postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności, wydanego przez sąd I instancji. Sąd Apelacyjny jest zawsze sądem II instancji. Orzekając o nadaniu klauzuli wykonalności działa zatem jako sąd II instancji. Zaskarżalność postanowień sądu II instancji uregulowana została w art. 3941 k.p.c. Ten zatem przepis, a nie wskazany w zażaleniu art. 394 pkt 11 k.p.c. powinien stanowić punkt wyjścia przy ocenie, czy postanowienie sądu apelacyjnego odrzucające zażalenie na postanowienie tego sądu odrzucające zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Wobec tego, że postanowienie takie nie jest 3 postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, złożone na to postanowienie zażalenie, należało, jako niedopuszczalne, odrzucić (art. 373 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.). jz