Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
III CZ 1/06 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for insufficient value threshold due to late correction of amount.

Numéro de cause III CZ 1/06
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a joint property division case. The lower court rejected the appeal because the claimed value of 142,012 zł fell below the statutory minimum threshold, while the appellant argued a later correction raised the value to 196,146 zł. The court held that late corrections are inadmissible and the error was not obvious, as the appellant only contested the inclusion of a specific asset in the joint estate.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 1 k.p.c.; The value of the subject matter of cassation must be determined with special care at the time of filing, and subsequent corrections are inadmissible unless the error is obvious.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal joint property division value threshold inadmissible correction obvious error

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 5191 § 2 k.p.c.
W sprawach o podział majątku wspólnego przesłanką dopuszczalności kasacji jest określona ustawowo minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 5191 § 2 k.p.c.).
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Z tych względów zażalenie należało oddalić jako pozbawione uzasadnionych podstaw (art. 3941 § 1 w związku z art.
Art. 385 k.p.c.
3941 § 1 w związku z art. 385 i art.
Art. 397 § 3 k.p.c.
385 i art. 397 § 3 k.p.c.).
art. 5191 § 2 k.p.c
Odrzucając skargę Sąd wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia określona przez wnioskodawczynię wynosi 142.012 zł, a więc nie sięga kwotowego progu dopuszczalności skargi określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 397 § 3 k.p.c
385 i art. 397 § 3 k.p.c.).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III CZ 1/06 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku R. S. przy uczestnictwie D. S. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2006 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września 2005 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 22 września 2005 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni R.

S. od postanowienia tego Sądu z dnia 2 czerwca 2005 r. oddalającego jej kasację od postanowienia Sądu pierwszej instancji zapadłego w sprawie o podział majątku wspólnego. Odrzucając skargę Sąd wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia określona przez wnioskodawczynię wynosi 142.012 zł, a więc nie sięga kwotowego progu dopuszczalności skargi określonego w art. 5191 § 2 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni podnosi, że określona w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia podana została omyłkowo, a pomyłka ta została sprostowania pismem z dnia 4 października 2005 r. i określono ją na kwotę 196.146 zł.

Na wystąpienie pomyłki wskazywała przy tym jednoznacznie okoliczność, że zaskarżono postanowienie Sądu drugiej instancji w całości, w wartość przedmiotu zaskarżenia określona w apelacji (która została w całości oddalona) wynosiła właśnie 196.146 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawach o podział majątku wspólnego przesłanką dopuszczalności kasacji jest określona ustawowo minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 5191 § 2 k.p.c.). Dokonując określenia tej wartości wnoszący skargę kasacyjną powinien zatem zachować szczególną staranność. Za niedopuszczalne należy uznać dokonywanie w późniejszym terminie poprawek. W okolicznościach konkretnej sprawy należy także zauważyć, że ewentualna pomyłka, na którą powołuje się wnioskodawczyni, nie miała charakteru oczywistego. Z treści skargi kasacyjnej wynika bowiem, że skarżąca kwestionuje jedynie niezaliczenie przez Sądy orzekające do majątku wspólnego jednego składnika, tzn. mieszkania, którego wartość określona została na kwotę wskazaną w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów zażalenie należało oddalić jako pozbawione uzasadnionych podstaw (art. 3941 § 1 w związku z art. 385 i art. 397 § 3 k.p.c.).