Constitutional review dismissed because the challenged health insurance law was repealed before the court's decision. The court declared the proceedings void due to loss of legal force. The appeal was left without examination as the subject matter no longer existed.

71 POSTANOWIENIE z dnia 29 kwietnia 2003 r. Sygn. akt Tw 56/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska – przewodnicząca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska – sprawozdawca Bohdan Zdziennicki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 16 grudnia 2002 r. o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi Sejmiku Województwa Małopolskiego, p o s t a n a w i a:

1) umorzyć postępowanie;

2) pozostawić zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE: 27 sierpnia 2002 r. do Trybunału Konstytucyjnego został złożony wniosek z 14 sierpnia 2002 r., sporządzony na podstawie uchwały z 5 sierpnia 2002 r. (Nr XLVI/524/02) Sejmiku Województwa Małopolskiego, o stwierdzenie niezgodności: art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 ze zm.) w brzmieniu nadanym mu przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 83, poz. 749) z art. 2 i 16 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 3 i 4 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. ratyfikowanej przez Rzeczypospolitą Polską i ogłoszonej dnia 25 listopada 1994 r. (Dz.

U. Nr 124, poz. 607); art. 75 ust. 4, 5 i 6 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym z art. 16 i 171 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 3, 4 i 8 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego; art. 75 ust. 13 i 14 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym z art. 16 i 171 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 3, 4 i 8 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego oraz z art. 78 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.); a także art. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.

U. Nr 83, poz. 749) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 12 września 2002 r. wpłynęła do Trybunału Konstytucyjnego uchwała z 26 sierpnia 2002 r. (Nr XLVII/538/02) Sejmiku Województwa Małopolskiego. Na jej mocy uchylona została uchwała z 5 sierpnia 2002 r. (Nr XLVI/524/02) Sejmiku Województwa Małopolskiego. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 18 października 2002 r. (sygn. akt Tw 53/02) odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Sejmiku Województwa Małopolskiego z 14 sierpnia 2002 r. Wraz z uchwałą z 26 sierpnia 2002 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Sejmiku Województwa Małopolskiego o stwierdzenie niezgodności: art. 75 ust. 3-6 oraz ust. 11, 13 i 14 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym z art. 2, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 2, art. 20, art. 31 ust. 3, art. 166 ust. 1 oraz art. 171 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z Preambułą Konstytucji (w zakresie w jakim odnosi się ona do zasady pomocniczości państwa i dialogu społecznego) oraz z art. 3, 4 i 8 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego; oraz art. 3 ustawy z 7 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto Sejmik Województwa wniósł o wydanie zarządzenia zobowiązującego Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej do przedstawienia w postępowaniu dokumentów i materiałów merytorycznych i studialnych w oparciu, o które procedował Sejm podejmując decyzję o zmianie art. 75 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, a w szczególności opinii prawnych, analiz i symulacji. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2002 r. wezwano pełnomocnika wnioskodawcy do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych, poprzez doręczenie 4 kopii uchwały z 26 października 2002 r.

Sejmiku Województwa Małopolskiego w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem (Nr XVLII/538/02) oraz 3 kopii wniosku. 21 października 2002 r. zostało dostarczone Trybunałowi Konstytucyjnemu pismo, w którym wnioskodawca odniósł się do stwierdzonych przez Trybunał braków formalnych wniosku. Postanowieniem z 16 grudnia 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi, uzasadniając swą odmowę, w zakresie art. 75 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, brakiem legitymacji formalnej do złożenia wniosku o zbadanie zgodności tego przepisu z Konstytucją w trybie abstrakcyjnej kontroli norm.

W zakresie art. 3 ustawy z 7 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym Trybunał Konstytucyjny stwierdził oczywistą bezzasadność podniesionego w skardze zarzutu. 2 stycznia 2003 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęło zażalenie na postanowienie z 16 grudnia 2002 r. z wnioskiem o skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawę. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Rozpoznając zażalenie Trybunał Konstytucyjny koncentruje się z zasady na badaniu podniesionych w nim zarzutów, jednakże zobowiązany jest także badać, czy spełnione są wszystkie przesłanki konieczne do rozpatrzenia wniosku lub czy nie wystąpiły przesłanki negatywne wyłączające dalsze postępowanie w tym zakresie.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 sierpnia o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638 oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1070), Trybunał umarza na posiedzeniu niejawnym postępowanie, jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał. Dalsze rozpoznanie sprawy jest możliwe tylko w sytuacji, w której wydanie orzeczenia jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw (art. 39 ust. 3). Przedmiotem wniosku Sejmiku Województwa Małopolskiego w niniejszej sprawie jest art. 75 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.

U. Nr 28, poz. 153 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 83, poz. 749). Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 23 stycznia 2003 r. uchwalił ustawę o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. z 17 marca 2003 r. Nr 45, poz. 391), która na podstawie art. 222 w całości uchyliła ustawę z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 ze zm.). Ustawa ta weszła w życie 31 marca 2003 r. W tych warunkach wobec utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego aktu normatywnego przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym postępowanie przed Trybunałem podlega umorzeniu.

Trybunał Konstytucyjny stwierdza ponadto, iż w sprawie stanowiącej przedmiot rozpoznania nie zachodzą przesłanki określone w art. 39 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, ponieważ nie dotyczy ona ochrony konstytucyjnych praw lub wolności jednostek. Wnioskodawca kwestionuje bowiem ograniczenie swoich kompetencji jako publicznej osoby prawnej. Wprawdzie ustawa o Trybunale Konstytucyjnym przewiduje konieczność pozostawienia zażalenia bez rozpoznania tylko w przypadku wniesienia zażalenia po upływie terminu (art. 36 ust. 6), jednakże w sytuacji wystąpienia już na etapie postępowania wstępnego negatywnej przesłanki procesowej jaką jest utrata mocy obowiązującej przez zakwestionowany przepis, czego konsekwencją jest konieczność umorzenia postępowania (art. 39 ust. 1 pkt 3), rozpoznanie wniesionego zażalenia na postanowienie o odmowie nadania biegu wnioskowi staje się bezprzedmiotowe.

Tak więc także w tym przypadku konieczne jest pozostawienie zażalenia bez rozpoznania. Z tych też względów Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji. 3