Supreme Court dismisses appeal against rejection of personal cassation due to judge's prior participation in the original verdict.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against the rejection of the defendant's personal cassation. The defendant argued for the right to appeal personally, but the court found a procedural flaw where the judge who issued the original verdict also issued the order rejecting the personal cassation. Consequently, the court declared the rejected order void and remanded the case for reconsideration to ensure the judge's recusal was properly applied.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 40 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.; A judge who participated in the original verdict cannot rule on the cassation proceedings, and any such ruling constitutes an absolute ground for appeal requiring the order's annulment.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V KZ 54/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 530 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 sierpnia 2013r. w sprawie A. B., zażalenia wniesionego przez skazanego, na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 10 czerwca 2013r., o odmowie przyjęcia osobistej kasacji skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 19 marca 2013r., p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Prezesowi Sądu Okręgowego w Ś. do ponownego rozpoznania w postępowaniu okołokasacyjnym.
UZASADNIENIE
Niezależnie od argumentacji zawartej w zażaleniu A. B. stwierdzić trzeba, że wystąpiła w sprawie bezwzględna podstawa odwoławcza, implikująca uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Zarządzenie wydał SSO M. G., ówcześnie zastępca przewodniczącego wydziału i tenże sędzia brał udział w wydaniu wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 marca 2013r., którego dotyczy postępowanie okołokasacyjne. Tymczasem przepis art. 40 § 3 k.p.k. przewiduje, że sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia (...) zaskarżonego w trybie kasacji, nie może orzekać co do (...) tej kasacji.
Wykładni tego przepisu wielokrotnie dokonywał Sąd Najwyższy, w jednym z ostatnich judykatów konstatując: „Ujęte w treści art. 40 § 3 2 k.p.k. stwierdzenie o niemożności orzekania co do kasacji przez sędziego, który wydawał orzeczenie zaskarżone w trybie kasacji wiąże nie tylko z sytuacją, gdy jest już wniesiona kasacja, ale także z wydawaniem wszelkich rozstrzygnięć «co do kasacji», a więc i takich, które blokują możliwość skorzystania z tego środka zaskarżenia”, z powołaniem się na poprzednio wyrażane w tej mierze stanowiska (postanowienie z dnia z dnia 8 maja 2013r.,V KZ 31/13, LEX nr 1313146).
W taki sam sposób zagadnienie to postrzegają komentatorzy Kodeksu postępowania karnego. Orzekanie przez sędziego podlegającego wyłączeniu na podstawie art. 40 § 3 k.p.k. prowadzi do wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. Konsekwencją tego stanu rzeczy musiało być uchylenie zaskarżonego zarządzenia bez merytorycznego badania jego zasadności. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w postępowaniu okołokasacyjnym, rzecz jasna, konieczne będzie uniknięcie wskazanego uchybienia, przy czym przepis art. 442 § 3 k.p.k. determinuje przedstawioną powyżej wykładnię art. 40 § 3 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.