Court dismisses appeal against refusal of temporary residence permit for child of asylum seeker. Appeal fails due to lack of questions for legal unity or EU law interpretation.
Pays-Bas (NL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a request for a temporary residence permit for the daughter of an asylum seeker. The appellant argued for the permit, but the court found the appeal did not raise questions requiring further motivation under Article 91 of the Immigration Act 2000. Consequently, the lower court's decision was upheld without additional reasoning.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 85(2) and 91(2) of the Immigration Act 2000; An appeal is dismissed if it does not raise questions concerning legal unity, legal development, or general legal protection, or questions regarding the interpretation or validity of EU law provisions.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
202505262/1/V1. Datum uitspraak: 8 juli 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 22 september 2025 in zaak nr. NL24.49938 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 11 oktober 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van referent om zijn meerderjarige dochter een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 5 december 2024 heeft de minister het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 22 september 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. M.P.J.W.M. Govers, advocaat in Tilburg, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Voor zover het hogerberoepschrift grieven bevat die voldoen aan de eisen van artikel 85, tweede lid, van de Vw 2000, leiden deze niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank.
De rechtbank is namelijk terecht en op goede gronden tot haar oordeel gekomen. De Afdeling neemt de motivering onder 7 tot en met 11 van de uitspraak van de rechtbank over. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook roept het hogerberoepschrift geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. S. Zwemstra, griffier. w.g. Ristra-Peeters lid van de enkelvoudige kamer w.g. Zwemstra griffier Uitgesproken in het openbaar op 8 juli 2026 91-1151