Court dismisses appeal against detention order, ruling sufficient legal grounds exist for pre-decisional custody under immigration law.
Pays-Bas (NL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State dismissed the appellant's appeal against a lower court ruling that rejected his challenge to immigration detention. The appellant argued for unlawful custody, but the court found the detention justified by his re-registration in Ter Apel following a Dublin transfer to Switzerland. Consequently, the court confirmed the lower court's decision without ordering cost reimbursement.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 50a, first paragraph, and 59a of the Immigration Act 2000; The Council of State holds that detention for preparation of a decision on custody is legally sufficient when based on the applicant's re-registration after a Dublin transfer, even if accompanied by a noted suspicion of violation.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
BRS.26.002450 ECLI:NL:RVS:2026:3832 Datum uitspraak: 3 juli 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 11 mei 2026 in zaak nr. NL26.23688 in het geding tussen: [appellant] en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 22 april 2026 heeft de minister appellant in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 11 mei 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. M. Pater, advocaat in Assen, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht geoordeeld dat in het geval van appellant geen sprake is geweest van een onrechtmatige staandehouding. In het proces-verbaal van staandehouding staat immers duidelijk dat appellant op grond van artikel 50a, eerste lid, van de Vw 2000 is staandegehouden ter voorbereiding van een besluit omtrent zijn inbewaringstelling op grond van artikel 59a van de Vw 2000, omdat hij zich na een eerdere Dublinoverdracht aan Zwitserland opnieuw heeft gemeld in Ter Apel.
Voor een staandehouding op grond van artikel 50a, eerste lid, van de Vw 2000 is dit een toereikende motivering. Dat in het proces-verbaal ook is vermeld dat appellant is staandegehouden op verdenking van overtreding van artikel 59b, eerste lid, onder c, van de Vw 2000, maakt dit niet anders. Uit de rest van het proces-verbaal blijkt immers dat dit een kennelijke verschrijving is. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
Ook zijn in deze zaak geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punten 24 en 31).
2. De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.M. Willems, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W.M. Vos, griffier. w.g. Willems lid van de enkelvoudige kamer w.g. Vos griffier Uitgesproken in het openbaar op 3 juli 2026 644