Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2026:3711 ECLI:NL:RVS:2026:3711 Généré par l'IA

Court dismisses asylum appeal where minister's policy on Gülenists is deemed reasonable despite procedural gaps.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2026:3711
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the appellant's asylum appeal, upholding the lower court's rejection of her claim. Although the appellant argued the minister failed to explicitly classify her as a Gülenist supporter, the court found the minister's reliance on established policy regarding Gülenists in Turkey reasonable. Consequently, the court ruled that the lack of specific individual classification did not create a credible fear of persecution upon return.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 3:1, first and second paragraph, of the General Administrative Law Act; Article 3:1, first and second paragraph, of the General Administrative Law Act; The Council of State holds that a minister's reliance on established policy regarding a specific group constitutes a reasonable basis for rejecting an asylum claim, even if the individual applicant's specific status under that policy was not explicitly detailed in the decision.

Mots-clés

Généré par l'IA
asylum application Gülenist policy credible fear of persecution administrative law appeal reasonable policy reliance individual circumstances return to Turkey

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 3:1, first and second paragraph, of the General Administrative Law Act
Article 91, second paragraph, of the Asylum Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
ECLI:NL:RVS:2026:1607
Court allows asylum claim for Gülenist applicant despite new restrictive policy based on 2023 report.
ECLI:EU:C:2026:243
Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202501662/1/V2. Datum uitspraak: 25 juni 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 18 maart 2025 in zaak nr. NL25.3821 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 24 januari 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 18 maart 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. R. Balkenende, advocaat in Assen, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. In de uitspraak van 25 maart 2026, ECLI:NL:RVS:2026:1607, onder 7.7-7.10, heeft de Afdeling geoordeeld dat de minister redelijkerwijs tot de vanaf 1 december 2023 geldende wijziging van het beleid voor de beoordeling van asielaanvragen van Gülenisten (WBV 2023/24) heeft kunnen komen. Wat appellant in de eerste grief aanvoert over de situatie voor Gülenisten in Turkije, heeft de Afdeling bij dat oordeel betrokken en voor zover dit niet het geval is, komt de overgelegde informatie inhoudelijk in essentie overeen met de in die uitspraak betrokken bronnen.

Dit leidt daarom niet tot een ander oordeel. 1.1. Wat appellant verder aanvoert over haar individuele omstandigheden, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Hoewel appellant terecht betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de minister niet inzichtelijk heeft gemaakt of zij door de geloofwaardig geachte omstandigheden kan worden aangemerkt als "(toegedichte) Gülen-aanhanger" en daarmee onder het onder 1 genoemde beleid valt, leidt dit betoog niet tot het beoogde resultaat. De rechtbank heeft namelijk terecht overwogen dat de minister deugdelijk heeft gemotiveerd dat niet aannemelijk is dat appellant bij terugkeer naar Turkije een gegronde vrees voor vervolging heeft. 1.2.

De eerste grief slaagt niet.

2. Wat appellant in de tweede grief aanvoert, leidt ook niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat deze grief geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3. Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).

4. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank met verbetering van gronden. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. M. Soffers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. E.L. Iedema, griffier. w.g. Soffers lid van de enkelvoudige kamer w.g. Iedema griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 juni 2026 915-1143