Court dismisses appeal as it raises no new questions requiring adjudication for legal unity or protection.
Pays-Bas (NL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of her asylum residence permit application. The appellant argued for reconsideration, but the court found the appeal raised no questions necessitating a ruling for the sake of legal unity, development, or general protection. Consequently, the court confirmed the lower court's decision without further motivation.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticle 91, second paragraph, of the 2000 Act on Administrative Justice; An appeal is inadmissible if it does not raise questions requiring a ruling for the sake of legal unity, legal development, or general protection.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
BRS.25.000863 ECLI:NL:RVS:2026:2227 Datum uitspraak: 23 april 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 9 juli 2025 in zaak nr. NL25.621 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 3 januari 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Bij uitspraak van 9 juli 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. B.G. Smouter, advocaat in Arnhem, hoger beroep ingesteld. De minister heeft een nader stuk ingediend. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1.
Het hoger beroep gaat onder meer over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 16 maart 2026, ECLI:NL:RVS:2026:1431, onder 4.3 tot en met 4.5, over de betekenis van de tekst achter het eerste bolletje onder het kopje "Discretionaire bepalingen" in paragraaf C2/5 van de Vc 2000). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen. 1.2. Ook roept het hogerberoepschrift geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).
2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J. Schipper-Spanninga, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. S. Nederhoff, griffier. Het lid van de enkelvoudige kamer is verhinderd de uitspraak te ondertekenen w.g. Nederhoff griffier Uitgesproken in het openbaar op 23 april 2026 1137-918