Court dismisses appeal; pre-2014 recognition by bigamous father invalidates Dutch nationality claim under non-retroactivity rule.

202406703/1/A3. Datum uitspraak: 8 april 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: [appellant A] en [appellant B], wonend in [woonplaats], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 19 september 2024 in zaak nr. 24/2081 in het geding tussen: [appellanten] en de minister van Buitenlandse Zaken. Openbare zitting gehouden op 8 april 2026 om 11:00 uur. Tegenwoordig: Staatsraad mr. M. Soffers, lid van de enkelvoudige kamer griffier: mr.

D. Singh Verschenen: de minister, vertegenwoordigd door mr. J.L.K. Hu en M.R. Bechan; [appellant A] is op [datum] 1982 gehuwd met [partner]. Op 4 oktober 1994 heeft [appellant A] het Nederlanderschap verkregen. Op [geboortedatum] 2009 is het kind, [naam kind], van [appellanten], geboren in Turkije. Het kind verkreeg bij de geboorte de Turkse nationaliteit. [appellanten] zijn niet getrouwd. [appellant B] heeft de Turkse nationaliteit. Op 7 december 2009 heeft [appellant A] het kind erkend, terwijl hij gehuwd is met [partner]. [appellanten] hebben een aanvraag voor een Nederlands paspoort voor hun kind ingediend.

De minister heeft de aanvraag bij besluit van 18 oktober 2021 buiten behandeling gesteld omdat sprake is van een nietige erkenning waardoor het kind daar het Nederlanderschap niet aan kan ontlenen. Het kind is namelijk in het buitenland erkend door zijn Nederlandse vader die ten tijde van de erkenning was gehuwd met een andere vrouw dan de moeder van het kind. Dat is in strijd met de openbare orde. Bij besluit van 30 januari 2024 heeft de minister het door [appellanten] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 19 september 2024 heeft de rechtbank het door [appellanten] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

De rechtbank heeft geoordeeld dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat het feit dat het Burgerlijk Wetboek per 1 april 2014 is gewijzigd, waardoor erkenning door een gehuwde man wel is toegestaan, niet maakt dat het kind van [appellant A] aan de erkenning het Nederlanderschap kan ontlenen. De wetswijziging voorziet niet in overgangsrecht en volgens het nationaliteitsrecht moet worden uitgegaan van het recht dat van toepassing is wanneer een rechtsfeit zich voordoet. Dat betekent dat het moment van de erkenning bepaalt welk recht van toepassing is op de afstamming en eventuele verkrijging van het Nederlanderschap.

Daarnaast is ten tijde van het besluit van 30 januari 2024 niet door een civiele rechter vastgesteld dat aannemelijk is dat tussen [appellanten] een band bestaat of heeft bestaan die in voldoende mate met een huwelijk op een lijn valt te stellen of dat tussen [appellant A] en het kind een nauwe persoonlijke betrekking bestond, zodat het kind op deze grond alsnog het Nederlanderschap had verkregen. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht de aanvraag om afgifte van een Nederlands paspoort aan het kind niet in behandeling heeft genomen.

Het hoger beroep richt zich tegen deze uitspraak van de rechtbank. De Afdeling bevestigt de aangevallen uitspraak. Overwegingen: 1. [appellanten] betogen in hoger beroep dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de nieuwe wetgeving die met de wetswijzing van 1 april 2014 in werking is getreden, niet van toepassing is. Volgens [appellanten] is de nietigheid van de erkenning van rechtswege ongedaan gemaakt door de wetswijziging. Gelet op het rechtszekerheidsbeginsel waaraan in afstammingskwesties groot belang moet worden gehecht, dient de destijds gedane erkenning rechtsgevolg te hebben.

Concreet betekent dit dat het kind wel het Nederlanderschap heeft verkregen. Verder verwijzen zij ter vergelijking naar de uitspraak van de Afdeling van 7 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:721. De minister heeft gelet op het voorgaande ten onrechte de aanvraag om afgifte van een Nederlands paspoort niet in behandeling genomen, aldus [appellanten].

2. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 5.2. tot en met 7. opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd. De rechtbank heeft terecht overwogen dat het moment van erkenning bepaalt welk recht van toepassing is. Verder is de Afdeling van oordeel dat het beroep op de uitspraak van de Afdeling van 7 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:721, niet slaagt. In die zaak was namelijk sprake van een erkenning na 1 april 2014 door een bigaam gehuwde man, terwijl in dit geval sprake is van een erkenning van vóór 1 april 2014. w.g. Soffers lid van de enkelvoudige kamer w.g. Singh griffier 990