Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2026:1674 ECLI:NL:RVS:2026:1674 Généré par l'IA

Court allows asylum applicant's return to Afghanistan despite Western residence due to established safety precedent.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2026:1674
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State declared the minister's appeal partially admissible, overturning the lower court's protection for the applicant. Although the applicant argued personal risk based on prior Western residence, the court relied on a binding precedent stating such residence does not automatically negate the risk of serious harm in Afghanistan. Consequently, the minister was ordered to issue a new decision without further individual risk assessment.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Article 3:1 of the General Administrative Law; Article 3:10 of the General Administrative Law: A prior residence in a Western country does not automatically preclude a finding of a real risk of serious harm for Afghan asylum seekers, allowing the minister to deny protection without further individual investigation.

Mots-clés

Généré par l'IA
Afghanistan asylum Western residence risk serious harm precedent individual assessment duty general administrative law

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 3:1 of the General Administrative Law
Article 3:10 of the General Administrative Law

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202405867/1/V3. Datum uitspraak: 25 maart 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de minister van Asiel en Migratie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 10 september 2024 in zaak nr. NL23.38792 in het geding tussen: [betrokkene] en de minister. Procesverloop Bij besluit van 5 december 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 10 september 2024 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak. Tegen deze uitspraak heeft de minister hoger beroep ingesteld. Betrokkene, vertegenwoordigd door mr. E. El-Sharkawi, advocaat in Den Haag, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Overwegingen 1. In de uitspraak van 20 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4648, onder 12 tot en met 12.2, heeft de Afdeling geoordeeld dat uit informatie uit openbare bronnen niet volgt dat vreemdelingen die in een westers land hebben verbleven, alleen al om die reden een reëel risico op ernstige schade lopen als zij vrijwillig terugkeren naar Afghanistan.

Vreemdelingen die vrijwillig terugkeren naar Afghanistan na een verblijf in het Westen, zijn daarom niet aan te merken als een groep die een reëel risico op ernstige schade loopt. De minister betoogt in zijn eerste grief terecht dat hij geen nader onderzoek hoeft te doen naar de risico’s voor Afghaanse vreemdelingen die terugkeren uit Europa. Deze grief slaagt.

2. De Afdeling verklaart het hoger beroep alleen al daarom gegrond en vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Het is niet nodig wat de minister verder heeft aangevoerd te bespreken. Omdat er geen beroepsgronden zijn die de rechtbank niet heeft besproken, verklaart de Afdeling het beroep alsnog ongegrond. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 10 september 2024 in zaak nr. NL23.38792; III. verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. M. Soffers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier. w.g. Soffers lid van de enkelvoudige kamer w.g. Dallinga griffier Uitgesproken in het openbaar op 25 maart 2026 18-1102