Administrative appeal dismissed due to lack of interest; court unqualified to award damages; appellant ordered to pay costs.
Pays-Bas (NL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative appeal inadmissible because the appellant had already obtained the intended temporary residence permit, thereby losing standing to contest the delay. Although the court noted the minister had met the appellant's needs, it ruled it lacked jurisdiction to award damages for the delay, as such disputes require civil court intervention. Consequently, the appeal was dismissed on procedural grounds, and the minister was ordered to pay the appellant's legal costs.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 8:75 and 8:76 of the General Administrative Law; An administrative court lacks jurisdiction to award damages for procedural delays in residence permit applications when the applicant has already achieved their objective, and such disputes over civil damages must be resolved by the civil courts.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
202501999/1/V1. Datum uitspraak: 20 maart 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op het hoger beroep van: [appellant], mede voor haar minderjarige kinderen, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 14 maart 2025 in zaak nr. NL25.1276 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Appellant heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen.
Bij uitspraak van 14 maart 2025 heeft de rechtbank dat beroep gegrond verklaard, het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit vernietigd, bepaald dat de minister vóór 30 juli 2026 alsnog een besluit op de aanvraag bekendmaakt en dat de minister een dwangsom moet betalen van € 100,00 voor elke dag dat de minister deze termijn overschrijdt, met een maximum van € 7.500,00. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. R. Roelofsen, advocaat in Groningen, hoger beroep ingesteld. Bij besluit van 1 augustus 2025 heeft de minister aan appellant een mvv verleend.
Appellant heeft op verzoek van de Afdeling een nader stuk ingediend. Overwegingen 1. Het hoger beroep van appellant gaat uitsluitend over de duur van de door de rechtbank bepaalde beslistermijn voor het nemen van een besluit op de mvv-aanvraag in het kader van nareis.
2. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk. Met de door de minister verleende mvv, heeft appellant bereikt wat zij met de mvv-aanvraag beoogt. Daarom heeft zij geen belang bij de beoordeling van het hoger beroep.
3. Niettemin zal de Afdeling beoordelen of zij de minister met toepassing van artikel 8:75 van de Awb tot vergoeding van de proceskosten moet veroordelen. Daarvoor kan aanleiding bestaan als de minister aan appellant tegemoet is gekomen of als het belang anderszins door toedoen van de minister is vervallen (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 12 februari 2024, ECLI:NL:RVS:2024:570, onder 4).
4. Het belang bij de beoordeling van het hoger beroep is vervallen, doordat de minister aan appellant een mvv heeft verleend. Daarmee is de minister aan appellant tegemoetgekomen. De Afdeling ziet daarom aanleiding om de minister in de proceskosten te veroordelen.
5. De minister moet de in verband met het hoger beroep gemaakte proceskosten vergoeden (een punt voor het hogerberoepschrift). Het hoger beroep gaat uitsluitend over het door de minister niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag. De Afdeling past daarom wegingsfactor 0,5 toe.
6. De minister is in het besluit van 1 augustus 2025 geheel aan de aanvraag van appellant tegemoetgekomen. Wel heeft appellant in reactie op het besluit gesteld dat zij het niet eens is met dat besluit, voor zover de minister zich daarin op het standpunt heeft gesteld dat appellant geen rechterlijke dwangsom krijgt, omdat de rechtbank nog geen uitspraak heeft gedaan op het door haar ingestelde beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op haar mvv-aanvraag. Uit de uitspraken van de Afdeling van 10 juni 2013, ECLI:NL:RVS:2013:CA3591, onder 3.4, en 3 juli 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2680, onder 6, volgt echter dat een vreemdeling zich tot de burgerlijke rechter moet wenden bij een geschil over de verschuldigdheid van een rechterlijke dwangsom.
De Afdeling is in zoverre onbevoegd om van het beroep kennis te nemen. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep voor zover gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit niet-ontvankelijk; II. verklaart zich onbevoegd om van het beroep kennis te nemen, voor zover is verzocht om toekenning van een rechterlijke dwangsom; III. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 467,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, voorzitter, en mr. J.C.A. de Poorter en mr. M.C. Stoové, leden, in tegenwoordigheid van mr. J. Verbeek, griffier. w.g. Ristra-Peeters voorzitter w.g. Verbeek griffier Uitgesproken in het openbaar op 20 maart 2026 716-1095