Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2026:1200 ECLI:NL:RVS:2026:1200 Généré par l'IA

Court dismisses appeal against child benefit compensation, upholding statutory fixed amount despite hardship arguments.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2026:1200
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of her claim for increased child benefit compensation. The appellant argued that the fixed €8,000 sum violated principles of proportionality and equality because it failed to account for her specific suffering and new circumstances. The court rejected these arguments, ruling that the statutory scheme requires strict adherence to the fixed amount regardless of individual hardship cases.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Wet hersteloperatie toeslagen art. 2.12 lid 1 onder d; art. 9.1 lid 1: The legislature's decision to apply a fixed compensation amount without a hard clause constitutes a valid exercise of legislative power and does not violate the principles of proportionality or equality when applied to children of displaced parents.

Mots-clés

Généré par l'IA
child benefit compensation hardship clause exclusion proportionality principle equality principle fixed statutory amount displaced parents scheme administrative appeal dismissal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) art. 2.12 lid 1 onder d
Wet hersteloperatie toeslagen (Wht) art. 9.1 lid 1
Algemene wet bestuursrecht (Awb) art. 8:57 lid 3
Algemene wet bestuursrecht (Awb) art. 8:108 lid 1
artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht
Datum uitspraak: 4 maart 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak als bedoeld in artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (de Awb) op het hoger beroep van: [appellante], wonend in [woonplaats], appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­-Nederland van 15 november 2024 in zaak nr.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202407776/1/A2. Datum uitspraak: 4 maart 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak als bedoeld in artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (de Awb) op het hoger beroep van: [appellante], wonend in [woonplaats], appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­-Nederland van 15 november 2024 in zaak nr. 23/5674 in het geding tussen: [appellante] en de Dienst Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 3 mei 2023 heeft de Dienst Toeslagen aan [appellante] een tegemoetkoming van € 8.000,00 toegekend. Bij besluit van 11 oktober 2023 heeft de Dienst Toeslagen het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 15 november 2024 heeft de rechtbank het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De Dienst Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Geen van de partijen heeft binnen de gestelde termijn verklaard gebruik te willen maken van het recht ter zitting te worden gehoord, waarna de Afdeling het onderzoek met toepassing van artikel 8:57, derde lid, gelezen in verbinding met artikel 8:108, eerste lid, van de Awb heeft gesloten. Overwegingen Inleiding 1.

In de Wet hersteloperatie toeslagen (de Wht) is een regeling opgenomen voor kinderen van gedupeerde ouders van de toeslagenaffaire (de kindregeling). Op grond van de kindregeling komen kinderen van gedupeerde ouders onder meer in aanmerking voor een tegemoetkoming. De hoogte van de tegemoetkoming is afhankelijk van de leeftijd van het kind op 1 juli 2023. [appellante] was toen zestien jaar oud. De Dienst Toeslagen heeft aan haar daarom op grond van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder d, van de Wht een tegemoetkoming van € 8.000,00 toegekend.

De Dienst Toeslagen heeft dit besluit in bezwaar gehandhaafd. Hoger beroep 2. [appellante] betoogt dat artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder d, van de Wht - waaruit de hoogte van de tegemoetkoming volgt - en artikel 9.1, eerste lid, van de Wht - waarin een hardheidsclausule is opgenomen - wegens strijd met het evenredigheidsbeginsel en gelijkheidsbeginsel in haar geval buiten toepassing zouden moeten worden gelaten. Met het toekennen van het forfaitaire bedrag van € 8.000,00 wordt namelijk geen recht gedaan aan het leed dat zij heeft ondergaan.

Bovendien hebben zich na de totstandkoming van de Wht omstandigheden voorgedaan die niet in de kindregeling zijn verdisconteerd. Verder leidt volgens [appellante] de beslissing van de wetgever om de hardheidsclausule niet van toepassing te laten zijn op artikel 2.12 van de Wht tot ongelijke behandeling en onrechtvaardige uitkomsten. 2.1. De gronden die [appellante] aanvoert zijn identiek aan de gronden die haar advocaat heeft aangevoerd in de zaken die hebben geleid tot de uitspraken van de Afdeling van 2 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2993, ECLI:NL:RVS:2025:2996 en ECLI:NL:RVS:2025:2999.

In de overwegingen 7 tot en met 8.2 is de Afdeling gemotiveerd op die gronden ingegaan. Wat [appellante] aanvoert, biedt geen reden om hierover in dit geval anders te oordelen. Conclusie 3. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

4. De Dienst Toeslagen hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.H. Bangma, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. O. van Loon, griffier. w.g. Bangma lid van de enkelvoudige kamer w.g. Van Loon griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 maart 2026 284-1160