Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2025:4905 ECLI:NL:RVS:2025:4905 Généré par l'IA

Housing appeal dismissed; appellant failed to prove residence status and prior search for housing solutions.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2025:4905
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipality's refusal of an urgent housing declaration. The appellant argued for independent housing near his children after divorce, but the court found he did not meet the definition of a resident under the specific regional housing ordinance. Consequently, the court held that the municipality's refusal was legally sound and no further grounds required examination.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Article 28, first paragraph, of the Housing Ordinance Region Utrecht 2023; The court may uphold a housing authority's refusal of an urgent housing declaration if the applicant fails to satisfy the statutory definition of a resident and cannot demonstrate prior efforts to secure housing.

Mots-clés

Généré par l'IA
urgent housing declaration resident definition housing ordinance divorce housing administrative appeal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 28, first paragraph, of the Housing Ordinance Region Utrecht 2023
artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht
Datum uitspraak: 3 oktober 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: [appellant], te [woonplaats], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­Nederland van 18 februari 2025 in zaak nr.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202502000/1/A2. Datum uitspraak: 3 oktober 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: [appellant], te [woonplaats], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden­Nederland van 18 februari 2025 in zaak nr. 24/1738 in het geding tussen: [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Utrecht. Openbare zitting gehouden op 3 oktober 2025 om 14:30 uur. Tegenwoordig: Staatsraad mr. C.H. Bangma, lid van de enkelvoudige kamer; mr. C. Kouidar, griffier. Verschenen: [appellant], bijgestaan door [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd door K. Demir; Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 18 februari 2025 van de rechtbank Midden­Nederland. De Afdeling bevestigt de aangevallen uitspraak. Motivering: 1. [appellant] verbleef ten tijde van belang in Amersfoort. Hij heeft een urgentieverklaring aangevraagd, omdat hij na zijn scheiding graag een zelfstandige woning wil in de nabijheid van zijn kinderen die in Utrecht wonen.

2. Het college heeft bij besluit van 17 januari 2024 de afwijzing van de aanvraag om een urgentieverklaring gehandhaafd, omdat niet wordt voldaan aan verschillende voorwaarden uit artikel 28, eerste lid, van de Huisvestingsverordening Regio Utrecht 2023 (Huisvestingsverordening). Het college heeft aan de afwijzing onder meer ten grondslag gelegd dat [appellant] niet aangemerkt kan worden als ingezetene en dat hij niet kan aantonen dat hij eerst zelf naar een oplossing heeft gezocht.

3. Uit wat [appellant] naar voren heeft gebracht, is niet gebleken dat het oordeel van de rechtbank onjuist is. Dat het begrip ingezetene in andere regelingen anders wordt uitgelegd, betekent niet dat het college die term onjuist uitlegt. De Huisvestingsverordening kent immers een eigen definitie van de term ingezetene en dat mag. Daarbij is niet in geschil dat [appellant] niet voldoet aan die definitie. Omdat dit voldoende is om de aanvraag af te wijzen, behoeven de overige gronden niet te worden besproken. Het betoog slaagt niet.

4. Het hoger beroep is ongegrond.

5. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden. w.g. Bangma lid van de enkelvoudige kamer w.g. Kouidar griffier 1120