Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2025:4285 ECLI:NL:RVS:2025:4285 Généré par l'IA

Court dismisses appeal against refusal of self-employed residence permit for Turkish national due to illegal work concerns.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2025:4285
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the Minister's refusal to grant a residence permit for self-employed work. The appellant, a Turkish national, argued that the mandatory minimum income requirement would cause severe financial losses to his business and that he should be exempted. The court held that while the requirement constitutes a tightening of rules, it is justified by the compelling public interest of preventing illegal employment, which the appellant lacks the right to work in the Netherlands. Consequently, the court confirmed the lower court's decision that the appeal was unfounded.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 41(1) of the Additional Protocol to the EEA-Turkey Association Agreement; The mandatory minimum income requirement for self-employed Turkish nationals is a permissible tightening of rules justified by the compelling public interest of preventing illegal employment.

Mots-clés

Généré par l'IA
residence permit refusal Turkish nationals self-employed work minimum income requirement illegal employment prevention proportionality test general public interest

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 41(1) of the Additional Protocol to the EEA-Turkey Association Agreement
Article 91(2) of the Vw 2000

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202503927/1/V3. Datum uitspraak: 4 september 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 12 juni 2025 in zaak nr. NL24.16721 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 26 mei 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 18 maart 2024 heeft de staatssecretaris het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 12 juni 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. B. Aydin, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft terecht overwogen dat het toepassen van het mvv-vereiste als zelfstandige afwijzingsgrond bij aanvragen van Turkse onderdanen die in Nederland arbeid als zelfstandige willen verrichten, een aanscherping is in de zin van artikel 41, eerste lid, van het Aanvullend Protocol bij de Associatieovereenkomst EEG-Turkije, maar dat deze aanscherping kan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang, geschikt en evenredig is, en daarom is toegestaan.

Zie de uitspraken van de Afdeling van 1 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2935, onder 10, en van 9 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3171, onder 8. Het betoog van appellant dat hij moet worden vrijgesteld van het mvv-vereiste wegens de problemen en verliezen die gaan ontstaan voor zijn bedrijf en/of zijn werkzaamheden als hij zijn arbeid als zelfstandige in Nederland moet stopzetten, faalt. Appellant heeft geen verblijfsrecht dat hem toestaat arbeid in Nederland te verrichten, waardoor zijn arbeid als zelfstandige illegaal is. Het voorkomen van illegale arbeid is juist een van de dwingende redenen van algemeen belang waarom de minister het mvv-vereiste weer is gaan toepassen.

Zie de uitspraak van de Afdeling van 1 juli 2025, onder 7.4. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. M. den Heyer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.H.M. Boom, griffier. w.g. Den Heyer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Boom griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 september 2025 1058