Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2025:3726 ECLI:NL:RVS:2025:3726 Généré par l'IA

RvS dismisses appeal on residence permit denial as legal issue already decided by Afdeling in similar case.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2025:3726
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's rejection of their residence permit request. The appellant argued for a permit based on self-employment, but the Council noted the core legal question had already been resolved in a prior decision by the Administrative Appeals Chamber. Consequently, the Court found no need to address the merits as the existing precedent precluded a different outcome.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 91, lid 2, Vw 2000; Art. 8:54, lid 1, Awb: An appeal is inadmissible if it concerns a legal issue already decided by the Administrative Appeals Chamber, thereby lacking the necessity to be answered for the sake of legal unity or development.

Mots-clés

Généré par l'IA
administrative appeal inadmissibility precedent binding effect residence permit denial legal unity principle self-employment permit

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 8:54, lid 1, Awb
Art. 91, lid 2, Vw 2000

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202502683/1/V2. Datum uitspraak: 7 augustus 2025 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 9 april 2025 in zaak nr. NL24.46511 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 4 januari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij besluit van 18 november 2024 heeft de minister het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 9 april 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. I. Özkara, advocaat in Arnhem, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 1.1.

Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 9 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3171, over het opnieuw toepassen van het mvv-vereiste als zelfstandige grond voor afwijzing van een door een Turkse onderdaan ingediende aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning regulier voor het verrichten van arbeid als zelfstandige). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Huizer, griffier. w.g. Meijer lid van de enkelvoudige kamer w.g. Huizer griffier Uitgesproken in het openbaar op 7 augustus 2025 987