Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2023:3737 ECLI:NL:RVS:2023:3737 Généré par l'IA

Appeal dismissed; asylum seeker failed to prove lack of reception in France per AIDA reports.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2023:3737
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the District Court's rejection of his request for a temporary residence permit. The court confirmed that the applicant failed to demonstrate he could not obtain reception in France, relying on established AIDA Country Reports which showed no significant change in conditions. Consequently, the request for interim relief was also rejected as the appeal did not meet the threshold for further judicial review.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 8:81 and 92 of the General Administrative Law; Article 91, second paragraph, of the Immigration Act 2000: An appeal against an asylum decision is inadmissible if the applicant fails to substantiate that reception is unavailable in the country of origin, as existing country reports adequately reflect current conditions.

Mots-clés

Généré par l'IA
asylum seeker temporary residence permit reception conditions AIDA Country Report interim relief administrative appeal France reception

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 92 of the Immigration Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Immigration Act 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 92 van de Vw 2000

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202306091/1/V2 en 202306091/2/V2. Datum uitspraak: 9 oktober 2023 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 19 september 2023 in zaak nr. NL23.24764 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluit van 28 augustus 2023 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. Bij uitspraak van 19 september 2023 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. E.H. Bokhorst, advocaat te Veenendaal, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1.

Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft in haar uitspraak namelijk terecht overwogen dat de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij in Frankrijk geen opvang kan krijgen. Anders dan de vreemdeling betoogt, schetst het AIDA Country Report: France (update 2022) geen wezenlijk ander beeld van de opvang van asielzoekers in Frankrijk dan al eerder naar voren is gekomen in het AIDA Country Report: France (update 2021) (zie onder meer de uitspraak van de Afdeling van 5 april 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1318, waarin de Afdeling de motivering onder 6 van de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 13 februari 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:1715, heeft overgenomen). 1.1.

Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier. w.g. Verheij voorzieningenrechter w.g. Bossmann griffier Uitgesproken in het openbaar op 9 oktober 2023 314-986