Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2022:2795 ECLI:NL:RVS:2022:2795 Généré par l'IA

Court allows asylum applicant's appeal due to four-week deadline, confirming lower court's inadmissibility ruling.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2022:2795
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The court allowed the asylum applicant's appeal against the lower court's declaration of inadmissibility. The applicant argued that the one-week appeal period did not apply because the immigration authority had granted the residence permit application. The court ruled that since the application was not rejected within the statutory timeframe, the standard four-week period under Article 69, first paragraph, of the Aliens Act 2000 applied. Consequently, the appeal was deemed timely filed, and the lower court's decision was overturned.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Article 69, first and second paragraphs, of the Aliens Act 2000; An appeal against a decision declaring an asylum application inadmissible is admissible if filed within four weeks when the immigration authority has granted the application, rather than the one-week period applicable to rejected applications.

Mots-clés

Généré par l'IA
Aliens Act 2000 appeal period asylum application residence permit administrative review timely filing inadmissibility

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 69, first paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 69, second paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202204922/1/V2. Datum uitspraak: 27 september 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Middelburg, van 21 juli 2022 in zaak nr. NL22.3398 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 31 januari 2022 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, ingewilligd.

Bij uitspraak van 21 juli 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S.J. Koolen, advocaat te Utrecht, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. De rechtbank heeft in de rechtsmiddelenclausule onder de aangevallen uitspraak vermeld dat hoger beroep bij de Afdeling kan worden ingesteld binnen één week. De vreemdeling betoogt echter terecht dat in dit geval de termijn om hoger beroep in te stellen vier weken is, omdat de staatssecretaris de door hem ingediende asielaanvraag heeft ingewilligd.

De termijn is namelijk op grond van artikel 69, tweede lid, van de Vw 2000 één week indien de aanvraag van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd a) is afgewezen binnen een bij algemene maatregel van bestuur te bepalen aantal dagen, dat niet de dagen van de rust- en voorbereidingstermijn omvat, b) niet in behandeling is genomen, c) niet-ontvankelijk is verklaard, d) is afgewezen als kennelijk ongegrond of e) buiten behandeling is gesteld. Daarvan is in dit geval geen sprake en dus geldt de termijn van vier weken zoals neergelegd in artikel 69, eerste lid, van de Vw 2000.

De vreemdeling heeft het hoger beroep daarom op 17 augustus 2022 tijdig ingesteld.

2. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). 2.1. Het hoger beroep gaat namelijk over een rechtsvraag die eerder door de Afdeling is beantwoord (uitspraak van 21 september 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2709, over het belang bij doorprocederen over de verleningsgrond van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd). Het hoger beroep biedt geen reden hierover in dit geval anders te oordelen.

3. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. N. Tibold, griffier. w.g. Verheij lid van de enkelvoudige kamer w.g. Tibold griffier Uitgesproken in het openbaar op 27 september 2022 853