Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2022:2219 ECLI:NL:RVS:2022:2219 Généré par l'IA

Appeal dismissed; asylum seeker failed to prove indirect refoulement risk to Bulgaria or new grounds post-appeal.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2022:2219
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the District Court's rejection of his residence permit application. The applicant, an Afghan national, argued that transfer to Bulgaria posed a risk of indirect refoulement due to differing protection policies and pushbacks to Turkey, but failed to provide concrete evidence of a real risk. The court held that the applicant did not meet the evidentiary threshold for indirect refoulement and that raising the pushback argument for the first time in appeal violated procedural rules.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 85 of the Aliens Act 2000; Article 3 of the ECHR: An asylum seeker must substantiate claims of indirect refoulement with concrete evidence, and new grounds for protection cannot be introduced for the first time in an appeal without justification.

Mots-clés

Généré par l'IA
indirect refoulement asylum seeker procedural fairness evidentiary threshold protection policy appeal procedure risk assessment

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 85 of the Aliens Act 2000
artikel 85 van de Vw 2000
Dat dit voor het eerst in hoger beroep gebeurt, verdraagt zich niet met artikel 85 van de Vw 2000.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

202106928/1/V3. Datum uitspraak: 3 augustus 2022 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 27 oktober 2021 in zaak nr. NL21.11882 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 21 juli 2021 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.

Bij uitspraak van 27 oktober 2021 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. V.M. Oliana, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Overwegingen 1. De vreemdeling heeft de Afghaanse nationaliteit. Hij betoogt in zijn enige grief dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij bij overdracht aan Bulgarije op grond van de Dublinverordening geen reëel risico loopt op zogeheten indirect refoulement. 1.1. De vreemdeling wijst ten eerste op het verschil in beschermingsbeleid dat geldt voor Afghaanse vreemdelingen.

De Afdeling heeft in haar uitspraken van 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1862 en ECLI:NL:RVS:2022:1864, uiteengezet wanneer een evident en fundamenteel verschil in beschermingsbeleid maakt dat een vreemdeling niet mag worden overgedragen aan de verantwoordelijke lidstaat. De vreemdeling heeft geen concrete aanknopingspunten naar voren gebracht waaruit blijkt dat de Bulgaarse rechter hem niet zal beschermen tegen een onmenselijke behandeling in Afghanistan. Daarom heeft de rechtbank terecht overwogen dat hij niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij door het verschil in beschermingsbeleid een reëel risico loopt op indirect refoulement bij overdracht aan Bulgarije. 1.2.

De vreemdeling betoogt ten tweede dat hij bij overdracht aan Bulgarije een reëel risico op indirect refoulement loopt, omdat de Bulgaarse autoriteiten zich schuldig maken aan pushbacks naar Turkije. Dit betoog heeft hij niet in beroep bij de rechtbank naar voren gebracht. Dat dit voor het eerst in hoger beroep gebeurt, verdraagt zich niet met artikel 85 van de Vw 2000. 1.3. De grief faalt.

2. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. E. Steendijk, voorzitter, en mr. D.A. Verburg en mr. B. Meijer, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.T. Annen, griffier. w.g. Steendijk voorzitter w.g. Annen griffier Uitgesproken in het openbaar op 3 augustus 2022 765-962