Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:NL:RVS:2019:2780 ECLI:NL:RVS:2019:2780 Généré par l'IA

Appeal dismissed; temporary residence ban upheld due to domestic violence risk and lack of medical necessity.

Numéro de cause ECLI:NL:RVS:2019:2780
Autorité / Tribunal
Juridiction Pays-Bas (NL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State dismissed the applicant's appeal against the provisional judge's confirmation of a ten-day residence ban. The mayor imposed the ban based on domestic violence risk assessments and police reports, noting the applicant was not medically dependent on the home. The court upheld the decision because the personal circumstances did not render the measure disproportionate, and the applicant's status as an aggressor was uncontested.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 8:81 and 8:86 Awb; A temporary residence ban imposed by a mayor for domestic violence purposes is not disproportionate if the applicant's medical condition does not necessitate housing and the measure is based on credible risk assessments.

Mots-clés

Généré par l'IA
temporary residence ban domestic violence risk disproportionate measure medical necessity provisional remedy mayor authority proportionality test

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
article 8:81 of the Algemene wet bestuursrecht (Awb)
article 8:86 of the Algemene wet bestuursrecht (Awb)
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 8:86 van de Awb

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

201906130/1/A3 en 201906130/2/A3. Datum uitspraak: 15 augustus 2019 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) en, met toepassing van artikel 8:86 van de Awb, op het hoger beroep van: [verzoeker], wonend te Rotterdam, verzoeker, tegen de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Rotterdam (hierna: de rechtbank) van 13 augustus 2019 in zaak nrs.

C/10/579814 / KG ZA 19-831 en C/10/579812 / FA RK 19-6886 in het geding tussen: [verzoeker] en de burgemeester van Rotterdam. Openbare zitting gehouden op 15 augustus 2019 om 16.00 uur. Tegenwoordig: mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, voorzieningenrechter; mr. T. Hartsuiker, griffier. Verschenen: De burgemeester van Rotterdam, vertegenwoordigd door mr. R.J.M. Codrington. [verzoeker] heeft hoger beroep ingesteld tegen de mondelinge uitspraak van de rechtbank van 13 augustus 2019 en heeft de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Het geding betreft een besluit van 8 augustus 2019, waarbij de burgemeester aan [verzoeker] voor de duur van tien dagen een huisverbod heeft opgelegd. De voorzieningenrechter: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Daarbij wordt het volgende overwogen. - Het oordeel van de rechtbank dat de burgemeester bevoegd was het huisverbod op te leggen, wordt in hoger beroep niet bestreden. - De rechtbank is terecht tot het oordeel gekomen dat de burgemeester van die bevoegdheid gebruik mocht maken. - Blijkens de gedingstukken, waaronder het in het besluit van 8 augustus 2019 vermelde Risico-taxatie instrument Huiselijk Geweld en processen-verbaal van de politie, heeft de burgemeester de persoonlijke omstandigheden van [verzoeker] bij de besluitvorming betrokken.

Niet is gebleken dat [verzoeker] wegens zijn medische klachten op het gebruik van de woning is aangewezen. - Die persoonlijke omstandigheden, waaronder de medische situatie van [verzoeker], noopten de burgemeester niet tot het oordeel dat oplegging van het huisverbod onevenredig is. - Het oordeel van de rechtbank dat [verzoeker] als agressor moet worden aangemerkt, wordt in hoger beroep niet bestreden. - De burgemeester hoefde daarom niet nader te onderzoeken of de achterblijvers elders konden worden gehuisvest. - Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. w.g.

Scholten-Hinloopen w.g. Hartsuiker voorzieningenrechter griffier