Court confirms asylum appeal ruling, requiring minister to re-evaluate conversion credibility integrally.
Pays-Bas (NL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State confirmed the lower court's decision to annul the asylum rejection and remand the case for a new assessment. The applicant argued that the lower court incorrectly separated his conversion in Iran from his continued conversion in the Netherlands, while the minister claimed the initial decision was legally sound. The court ruled that the minister must conduct an integral credibility assessment considering both conversions and supporting documents together, thereby upholding the lower court's procedural order.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 85, first and second paragraph, and 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000; The Council of State holds that when an applicant's conversion in a previous country is inextricably linked to their continued conversion in the Netherlands, the minister must perform an integral credibility assessment rather than evaluating the statements separately.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
201802017/1/V2. Datum uitspraak: 20 december 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op de hoger beroepen van:
1. de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, 2. [de vreemdeling], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 26 februari 2018 in zaak nr. NL17.13476 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 22 november 2017 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 26 februari 2018 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen.
Tegen deze uitspraak hebben de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. R.H.T. van Boxmeer, advocaat te 's-Hertogenbosch, en de staatssecretaris hoger beroep ingesteld. De vreemdeling en de staatssecretaris hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De vreemdeling heeft een nader stuk ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Hetgeen de staatssecretaris in zijn hogerberoepschrift heeft aangevoerd en aan artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 voldoet, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden.
Omdat het aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan.
2. Hieruit volgt dat de staatssecretaris in een nieuw besluit moet beoordelen of de door de vreemdeling gestelde bekering tot het christendom, mede gelet op de door de vreemdeling overgelegde documenten en zijn verklaringen over zijn voortgaande en verdiepte bekering in Nederland, geloofwaardig is. De vreemdeling klaagt in zijn grief onder verwijzing naar de integrale geloofwaardigheidsbeoordeling en de vele door hem overgelegde documenten over zijn voortgaande en verdiepte bekering in Nederland terecht over het afzonderlijke oordeel van de rechtbank over zijn verklaringen over zijn gestelde bekering in Iran.
De staatssecretaris moet immers een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling verrichten en de verklaringen van de vreemdeling over zijn gestelde bekering in Iran en zijn voortgaande en verdiepte bekering in Nederland sinds 2014 zijn zo nauw verweven, dat zij niet goed afzonderlijk kunnen worden beoordeeld. De staatssecretaris moet zich in het nieuw te nemen besluit daarom ook opnieuw uitlaten over de geloofwaardigheid van de verklaringen van de vreemdeling over zijn gestelde bekering in Iran, in het licht bezien van de verklaringen van de vreemdeling over zijn voortgaande en verdiepte bekering in Nederland en de door hem overgelegde documenten, waaronder het rapport van Stichting Gave.
3. Het hoger beroep van de staatssecretaris is kennelijk ongegrond en het hoger beroep van de vreemdeling is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd, met verbetering van de gronden waarop deze rust.
4. De staatssecretaris dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. veroordeelt de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid tot vergoeding van bij de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.002,00 (zegge: duizendtwee euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. J.J. van Eck en mr. G.M.H. Hoogvliet, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Bosma, griffier. w.g. Verheij w.g. Bosma voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 20 december 2018 802.