Ο περί Περιορισμού κατ’ Οίκον Νόμος

1. Ο παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο περί Περιορισμού κατ’ Οίκον Νόμος.

2. Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται, αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να ενεργήσει με τον τρόπο αυτό προς το συμφέρον της δημόσιας ασφάλειας και της τήρησης της δημόσιας τάξης, με Διάταγμα, οποτεδήποτε να διατάζει όπως κανένα πρόσωπο να μη βρίσκεται έξω από οποιαδήποτε περιοχή που ορίζεται στο Διάταγμα μεταξύ τέτοιων ωρών όπως ήθελε καθοριστεί από το Διάταγμα εκτός βάσει εξουσιοδότησης γραπτής άδειας που παραχωρήθηκε από το πρόσωπο αυτό όπως ήθελε οριστεί στο Διάταγμα

Νοείται ότι το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να εξαιρεί από τις διατάξεις του Διατάγματος τέτοια πρόσωπα ή κατηγορία προσώπων όπως ήθελε οριστεί στο Διάταγμα αυτό

Νοείται περαιτέρω ότι το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να εξουσιοδοτεί οποιοδήποτε πρόσωπο που ορίζεται στο Διάταγμα να αναστέλλει κατά την απόλυτη του κρίση την ισχύ του Διατάγματος σε οποιαδήποτε ορισμένη περιοχή (ή οποιοδήποτε μέρος αυτής), και παρομοίως να τερματίζει την αναστολή αυτή και να κηρύσσει ότι το Διάταγμα βρίσκεται σε ισχύ.

3. Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται, με έγγραφο υπογραμμένο από αυτό που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας να μεταβιβάσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, τηρουμένων τέτοιων περιορισμών και οδηγιών όπως ήθελε διατάξει στο έγγραφο αυτό, οποιεσδήποτε από τις εξουσίες που χορηγήθηκαν σε αυτό από τις διατάξεις του άρθρου 2 του Νόμου αυτού.

4. Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει οποιαδήποτε από τις διατάξεις Διατάγματος που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 2 είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.