99/2018 — 99/2018 — Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 99 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 99/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη - Εισηγητή, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ. Π. του Δ., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκαν δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Παπή.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Μ. του Β., κατοίκου εκ της εργασίας του … ή κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-6-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 101/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 281/2016 του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-11-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ότι το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμος, αν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από τα μνημονευόμενα σ’ αυτήν (απόφαση) αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 772/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα της υπόθεσης (καταθέσεις μαρτύρων και τα με επίκληση προσκομισθέντα έγγραφα), σχημάτισε την κρίση του και κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, με το οποίο, μεταξύ άλλων, δέχθηκε τα ακόλουθα: "... Ο ενάγων (και ήδη αναιρεσίβλητος) ... έχει την ιδιότητα του ..., υπηρετών στο οικείο Δασαρχείο από το έτος 2006, ενώ η δεύτερη εναγομένη ... της οποίας πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος τυγχάνει ο πρώτος εναγόμενος (ήδη αναιρεσείοντες) ... διατηρεί και εκμεταλλεύεται από το έτος 1974 ξενοδοχειακή επιχείρηση ... στο ... σε ιδιόκτητη έκτασή της επιφανείας 26 περίπου στρεμμάτων ... Στα πλαίσια δε της επιχείρησής της αυτής είχε κατά καιρούς απασχολήσει την ανωτέρω δασική υπηρεσία για διάφορες δασικές παραβάσεις, και δη καταπάτησης και εκχέρσωσης δασικών εκτάσεων ... για τις οποίες η ίδια η εναγομένη εταιρεία υποστήριζε ότι είχαν ιδιωτικό και μη δασικό, αλλά αγροτικό χαρακτήρα και ανήκαν σ’ αυτήν ως μέρος ευρύτερης ιδιοκτησίας της. Δυνάμει δε της υπ’ αριθμ. ...13-7-2000 απόφασης του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Πελοποννήσου ... κηρύχθηκε αναδασωτέα με σκοπό την επανεγκατάσταση με φυσική ή τεχνητή αναγέννηση της δασικής βλάστησης που καταστράφηκε από παράνομες κατασκευές και ειδικότερα από την ανέγερση ταβέρνας, αλλά και άλλων κατασκευών, όπως σκαλοπάτια, σιντριβάνι, πλακόστρωτα, κλπ δασική έκταση εμβαδού 1.485 τ.μ. στη θέση όπου κείται η ως άνω ξενοδοχειακή μονάδα. Η απόφαση αυτή προσβλήθηκε με αίτηση ακυρώσεως στο Συμβούλιο της Επικρατείας από την ανωτέρω εταιρεία, το οποίο με την 2278/2004 απόφασή του απέρριψε όλους τους ... λόγους της αιτούσας ... επικυρώνοντας έτσι την ... απόφαση περί κήρυξης αναδασωτέας της ανωτέρω έκτασης ... Προηγουμένως δε, λόγω πυρκαγιάς που είχε ξεσπάσει στην περιοχή του … και ... η οποία ... υπολογίστηκε ότι κατέκαψε δασική έκταση προσδιοριζόμενη σε 15.936 στρέμματα, ... είχε κηρυχθεί αναδασωτέα ευρύτερη έκταση στην ανωτέρω περιοχή του …, επιφανείας 14.974 στρεμμάτων, κατά τρόπο ώστε φαινόταν ότι παρέμενε έκταση 962 στρεμμάτων, η οποία ... δεν ήταν δασική. Μέσα δε σ’ αυτήν την εξαιρεθείσα της αναδάσωσης έκταση περιλαμβανόταν, κατά τους ισχυρισμούς της εναγομένης εταιρείας, και ολόκληρη η καταλαμβανόμενη από την επιχείρησή της έκταση ... Ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, η δεύτερη εναγομένη εταιρεία διά του νομίμου εκπροσώπου της, πρώτου εναγομένου, ... στράφηκε και πάλι κατά της ανωτέρω ...13-7-2000 απόφασης του Γ.Γ.Π.Π. ... ασκώντας εκ νέου κατ’ αυτής ... αίτηση θεραπείας και συμπληρωματική αυτής αίτηση, με σκοπό την ανάκληση της ανωτέρω απόφασης, ισχυριζόμενη και πάλι ότι η εν λόγω έκταση ήταν αμιγώς αγροτική και όχι δασική, καθώς και ότι σε κάθε περίπτωση εμπίπτει αυτή στις διατάξεις του ν. 3208/2003, καθώς πρόκειται περί εκτάσεως μικρότερης των τριών (3) στρεμμάτων ... Ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, προκειμένου να εκτιμήσει την ανωτέρω αίτηση θεραπείας και να αξιολογήσει τους εκτιθέμενους σε αυτήν λόγους και ισχυρισμούς της αιτούσας εταιρείας, ζήτησε ... από το ..., του οποίου ήδη προΐστατο ως ...ς κατά το χρόνο αυτό (2008) ο ενάγων, να εκθέσει την άποψή του επί του δασικού ή μη χαρακτήρα της εν λόγω αμφισβητούμενης έκτασης των 1.485 τ.μ. Κατόπιν αυτού ο ενάγων με την ανωτέρω ιδιότητά του απέστειλε προς τη Γενική Διεύθυνση Περιφέρειας Πελοποννήσου - Διεύθυνση Δασών το υπ’ αριθμ. ...-2-2009 έγγραφο - εισήγησή του, την οποία κοινοποίησε προς γνώση της και στη δεύτερη εναγομένη, με την οποία εισηγούνταν την απόρριψη της ... αιτήσεως θεραπείας της τελευταίας, διότι η ως άνω ...2000 απόφαση του Γ.Γ.Π.Π. είχε ήδη προσβληθεί από την δεύτερη εναγομένη με αίτηση ακύρωσης αυτής στο ΣτΕ, το οποίο με ... απόφασή του είχε απορρίψει αυτήν, επικυρώνοντας την απόφαση του Γ.Γ.Π.Π. περί αναδάσωσής της ενλόγω έκτασης. Ειδικότερα σύμφωνα με την αιτιολογία της απόφασης αυτής του ΣτΕ έγινε δεκτό ότι η ανωτέρω έκταση επρόκειτο περί δάσους χαλεπίου πεύκης με ανώροφο χαλέπιο πεύκη με συγκόμωση διαχρονικά κυμαινόμενη 30%-90% και υπόροφο από σχοίνο, πουρνάρι, ρείκι και αγριελιές διαχρονικά κυμαινόμενη από 30% - 80% , μέχρι και την ημέρα των παράνομων επεμβάσεων περίπου το έτος 1977...Περαιτέρω ο ενάγων με την ως άνω εισήγησή του, αιτιολογώντας περαιτέρω την άποψη της Δ/νσης ... ότι η επίδικη αναδασωτέα έκταση ήταν δημόσια δασική και ότι οι ως άνω αιτήσεις θεραπείας της δεύτερης εναγομένης- εκκαλούσας ήταν απορριπτέες ανέφερε επί λέξει τα εξής: "... ...2) Δυτικά και εφαπτόμενα της υπ’ αριθ. ...2000 αναδασωτέας εκτείνεται έκταση 1.209 τ.μ., η οποία διακρίνεται ως αυτοτελής οντότητα, τεχνητά και μόνο χάρη του αποδεικτικού λόγου ότι επί της επιφανείας αυτής έχουν γίνει επεμβάσεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χάνει την αλληλεξάρτηση και την αλληλεπίδραση με την προς ανατολάς αναδασωτέα (...2000) και την προς δυσμάς επίσης αναδασωτέα με την υπ’ αριθ. .../1986 απόφαση του .... Πρόκειται διαχρονικά από το 1945 μέχρι την 3η Αυγούστου του έτους 1986, ημέρα έκρηξης πυρκαγιάς, για δάσος χαλεπίου πεύκης έχοντας στον ανώροφο χαλέπιο πεύκη με συγκόμωση διαχρονικά κυμαινόμενη 30%- 90% και υπόροφο από σχοίνο, πουρνάρι, ρείκι και αγριελιές -διαχρονικά κυμαινόμενη από 30% - 80%. | Την επιφάνεια αυτή περιέφραξε η ... A.E. Οι προβαλλόμενοι από την εταιρία λόγοι περί του αντιθέτου ότι δηλαδή δεν πρόκειται για αναδασωτέα έκταση αλλά για αγροτική επικαλούμενη προς απόδειξη τούτου α)... και β)... δεν είναι ικανές να ανατρέψουν τον αναδασωτέο χαρακτήρα της έκτασης και τον πριν από αυτήν (την πυρκαγιά) το δασικό της χαρακτήρα, 3) Προς δυσμάς και εφαπτόμενα της επιφανείας των 1.209 τ.μ. εκτείνεται επιφάνεια η οποία επίσης είναι κηρυγμένη αναδασωτέα με την .../1986 απόφαση του ..., καταστραφείσα στην πυρκαγιά της 3ης Αυγούστου του έτους 1986. Η επιφάνεια αυτή πριν την πυρκαγιά από το έτος 1945 μέχρι την ημέρα της καταστροφής ήταν δάσος χαλεπίου πεύκης έχοντας την χαλέπιο πεύκη στον ανώροφο με συγκόμωση διαχρονικά κυμαινόμενη 30% - 90% και στον υπόροφο από τον σχοίνο, πουρνάρι, ρείκι και αγριελιές με συγκόμωση διαχρονικά κυμαινόμενη από 30%- 80%. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η κηρυγμένη με την ...2000 απόφαση του ... εμβαδού 1.485 τ.μ. επιφάνεια, η επιφάνεια των 1.209 τ.μ. και η εκτεινόμενη δυτικά αυτής (των 1.209 τ.μ.) ευρύτερη αναδασωτέα έκταση από το έτος 1945 μέχρι την ημέρα της καταστροφής τους καλύπτονταν διαχρονικά στον ανώροφο από το δασικό είδος της χαλεπίου πεύκης με συγκόμωση διαχρονικά κυμαινόμενη 30%-90% και στον υπόροφο από τα δασικά είδη του σχοίνου, του πουρναριού, του ρεικιού και της αγριελιάς με συγκόμωση διαχρονικά κυμαινόμενη από 30%-80% ευρισκόμενα σε ενιαία οργανική ενότητα μεταξύ τους τα οποία με την εκεί συνυπάρχουσα χλωρίδα και πανίδα, αποτελούσαν μέσω της αμοιβαίας αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης το δασικό οικοσύστημα της χαλεπίου πεύκης δυνάμενο να παράγει δασικά προϊόντα και να συμβάλει στη διατήρηση της βιολογικής και φυσικής ισορροπίας και στη διαβίωση του ανθρώπου εντός του φυσικού περιβάλλοντος. Οι προβαλλόμενοι της εταιρίας λόγοι ότι η επιφάνεια των 1.485 τ.μ., καθώς και η επιφάνεια των 1.209 τ.μ, καθεμία ξεχωριστά, αλλά και οι δύο αθροιστικά ήταν 2.694 τ.μ. πρέπει να ενταχθεί στο άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 3 του νόμου 3208/2003 δηλαδή ότι πρόκειται περί επιφανειών με εμβαδόν μικρότερο των τριών (3) στρεμμάτων και συνεπώς λόγω του εμβαδού τους εντάσσονται στις εξαιρέσεις του νόμου 3208/2003, δεν ευσταθούν, διότι και οι δύο ως άνω επιφάνειες ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες και αποτελούσαν με το εκτεινόμενο δυτικά δάσος, ενιαίο δασικό οικοσύστημα (δάσος χαλεπίου πεύκης) πολύ περισσοτέρων των τριών (3) στρεμμάτων και χωρίς ποτέ να ήταν αγροτική έκταση. Ούτε επίσης μπορούν να ενταχθούν στο άρθρο 21 παρ. 10 του Ν. 3208/2003, δεδομένου ότι οι δύο επιφάνειες είναι στις μη κτηματογραφηθείσες .του δασικού κτηματολογίου, η μη ένταξη των οποίων δεν συνεπάγεται τον αυτοδίκαιο αγροτικό χαρακτήρα αυτών, αλλά ότι οι ευρισκόμενες εντός αυτών δασικές εκτάσεις θα πρέπει να κριθούν από το Δασαρχείο"... Ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας με την υπ’ αριθ....5.2.2010 απόφασή του απέρριψε τις ανωτέρω αιτήσεις θεραπείας και τους σε αυτή περιεχόμενους ισχυρισμούς της αιτούσας περί του μη δασικού χαρακτήρα της επιδίκου με αυτήν εκτάσεως. Προηγουμένως, η εναγομένη εταιρία και δη μόλις έλαβε γνώση της ανωτέρω αρνητικής για τα ιδιωτικά συμφέροντά της εισηγήσεως του ενάγοντος ..., που απέστειλε αυτός στα πλαίσια άσκησης των νομίμων καθηκόντων που του επιβάλλονταν ως εκ της υπηρεσίας του προς τον ανωτέρω Γ.Γ.Π.Π., υπέβαλε σε βάρος του διά του νομίμου εκπροσώπου της πρώτου των εναγομένων- ήδη πρώτου - εκκαλούντος Χ. Π., την από 30.3.2009 έγκλησή του ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημ/κών Κορίνθου με την οποία ζητούσε την ποινική του δίωξη για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης εταιρίας διότι με τους περιεχομένους στην ανωτέρω εισήγησή του ισχυρισμούς ότι η επιφάνεια των 1.485 τ.μ. και των 1.209 τ.μ. δεν εντάσσονταν στις διατάξεις του Ν. 3208/2003 διότι ήσαν άρρηκτα συνδεδεμένες και αποτελούσαν με το εκτεινόμενο δυτικά δάσος ενιαίο δασικό οικοσύστημα μεγαλύτερο των τριών στρεμμάτων, οι οποίοι ήσαν τάχα εν γνώσει του εναγομένου ... ψευδείς και ανυπόστατοι και στρέφονταν κατά της περιουσίας, της καλής της φήμης της ευρύθμου και ομαλής λειτουργίας αυτής της συνεχούς και ακωλύτου ασκήσεως της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, είχε σκσπό να την βλάψει και να τη συκοφαντήσει ενώπιον τρίτων και δη των Υπαλλήλων της Δ/νσης Δασών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Το κείμενο δε της ανωτέρω μηνύσεώς της περιέλαβε αυτούσιο και στο δικόγραφο της ομοίως ασκηθείσας από τον πρώτο εναγόμενο ενεργώντας ως νόμιμος αντιπρόσωπος για λογαριασμό της δεύτερης εναντίον του ενάγοντος...από 1.4.2009 αγωγής της περί παράνομης και υπαίτιας προσβολής της φήμης και αξιοπιστίας της, με την οποία ζητούσε για την από μέρους του εναγομένου - ενάγοντος ..., Π. Μ. τελεσθείσα κατά την άποψή της σε βάρος της αδικοπραξία, χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής της βλάβης από την προσβολή που υπέστη από τους ως άνω συκοφαντικούς ισχυρισμούς του ποσού (100.000) ευρώ. Η ανωτέρω μήνυση της δεύτερης εναγομένης τελικώς απερρίφθη δυνάμει της υπ’ αριθ. E11/93/25.11.2011 Διάταξης της Εισαγγελέα Πλημ/κών Κορίνθου...Με βάση επομένως τα προεκτεθέντα δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία και στο παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ότι το περιεχόμενο της ανωτέρω εισήγησης του ... …, προς το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας αποτελούσε νόμιμη και εμπεριστατωμένη με επαρκή και νόμιμη αιτιολογία έκθεση των απόψεων της υπηρεσίας της οποίας προΐστατο ο . ενάγων (...) σε σχέση με τις ασκηθείσες αιτήσεις θεραπείας της εναγομένης εταιρίας, στηριζόταν δε αυτή στα προσκομιζόμενα με αυτήν επίσημα έγγραφα του ... και δεν απηχούσε προσωπικές και αστήρικτες απόψεις του συγκεκριμένου ... αλλά αποτελούσε την πάγια και σαφώς εκπεφρασμένη άποψη και θέση της ανωτέρω υπηρεσίας με βάση τόσο την προμνημονευθείσα 2278/2004 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας όσο και στην από 22.2.2000 έκθεση αυτοψίας- φωτοερμηνείας του ... και πρώην αναπληρωτή ... και μάρτυρα αποδείξεως Π. Κ., οι οποίες αποφαίνονται για το δασικό χαρακτήρα των αμφισβητούμενων μεταξύ των διαδίκων εκτάσεων επιφανείας (1.485) και (1.209) τ.μ. και ταυτίζονται με τις ανωτέρω διατυπούμενες στην εισήγηση του ... απόψεις. Σε καμία δε περίπτωση οι ανωτέρω εκφρασθείσες δια της εισηγήσεως αυτής επίσημες απόψεις και θέσεις της Δασικής αυτής υπηρεσίας με τις οποίες αυτή προσαρμοζόταν στην υποχρέωση που είχε ως ασκούσα Διοίκηση να συμμορφώνεται με τις αποφάσεις του ΣτΕ, σύμφωνα και με τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 95 του ισχύοντος Συντάγματος και οι οποίες επομένως διατυπώθηκαν στα πλαίσια νομίμως, ασκούμενης δημόσιας υπηρεσίας, δεν αποτελούσαν ποινικό αδίκημα και δη αυτό της συκοφαντικής δυσφήμησης εταιρίας ούτε αφορούσαν γεγονός σχετικό με τις ασκούμενες από αυτήν επιχειρήσεις, οικονομική κατάσταση και εν γένει εργασίες της. Τα ανωτέρω δε γνώριζαν τόσο ο πρώτος εναγόμενος Χ. Π. όσο και ο δι’ αυτού ως νομίμου αντιπροσώπου της η δεύτερη εξ αυτών ανώνυμη εταιρία, αφού είχαν πολλάκις κατά το παρελθόν και με διάφορες ευκαιρίες ενημερωθεί για τις ανωτέρω πάγιες θέσεις του ... Κορίνθου ώστε ήταν σε γνώση τους ότι κανένα αδίκημα δεν είχε διαπραχθεί από τον εγκαλούμενο και εναγόμενο από αυτούς .... Παραταύτα υπέβαλαν την ανωτέρω μήνυση και αγωγή τους με την οποία τον εγκαλούσαν εν γνώσει τους ψευδώς για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης της δεύτερης εξ αυτών εταιρίας, η οποία ήταν παντελώς ανυπόστατη και αβάσιμη και για το λόγο αυτό απορρίφθηκε η κατ’ αυτού έγκλησή τους από την ανωτέρω εισαγγελέα. Επιπλέον τόσο με την ανωτέρω προμνησθείσα μήνυση όσο και με την κατατεθείσα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου αγωγή της δεύτερης των εναγομένων τελέστηκε από τους εναγόμενους το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης δεδομένου ότι ισχυρίστηκαν ενώπιον τρίτων και δη όσων έλαβαν εκ της υπηρεσίας τους γνώση των ανωτέρω εγγράφων (γραμματέων, δικαστών, εισαγγελέων του Πρωτοδικείου και της Εισαγγελίας Κορίνθου) εν γνώσει τους τα ανωτέρω ψευδή γεγονότα σε βάρος του ενάγοντος, τα οποία ήσαν ικανά κατ’ αντικειμενική κρίση και εκτίμηση να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του, γεγονός που πράγματι έλαβε χώρα, δεδομένου ότι εθίγη η αξιοπρέπεια και η επαγγελματική ευσυνειδησία αυτού έναντι των ανωτέρω τρίτων προσώπων και επλήγη κατάφωρα το κύρος και η καλή του φήμη ως ... Κορίνθου, αφού στα εν λόγω δικόγραφα παρουσιαζόταν αυτός ως υπάλληλος, Προϊστάμενος μάλιστα της ανωτέρω Δασικής Υπηρεσίας που εκμεταλλευόμενος τη θέση του και την εξ αυτής πηγάζουσα εξουσία του αυθαιρετεί σε βάρος των ιδιωτών και των εννόμων συμφερόντων τους προβάλλοντας κατά το δοκούν αναληθείς ισχυρισμούς σε επίσημα δημόσια έγγραφα και δη σε βάρος της ασκούμενης από τους εναγόμενους ξενοδοχειακής επιχείρησης με σκοπό δυσφήμησης και βλάβης των εννόμων συμφερόντων τους ως ιδιωτών και επιχειρηματιών. Τα ανωτέρω δε έπραξε η εναγομένη εταιρία δια του ομοίως εναγομένου νομίμου εκπροσώπου της, με προφανή σκοπό να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του μηνυομένου ... και να συκοφαντήσουν αυτόν προσωπικά, με περαιτέρω επιδίωξή τους να αποδυναμώσουν τα επιχειρήματα του ... σε βάρος τους ως προς τα κρίσιμα και ελεγχόμενα ζητήματα στα πλαίσια της επίμαχης αίτησης θεραπείας τους, καθώς και να αποτρέψουν τον ανωτέρω ... αλλά και τους λοιπούς υπαλλήλους του ανωτέρω ... από μελλοντικούς ελέγχους στα πλαίσια της ασκούμενης από αυτήν ξενοδοχειακής δραστηριότητας σε έκταση γειτνιάζουσα με δασικές εκτάσεις Επομένως δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός των εναγομένων που προέβαλαν πρωτοδίκως, ο οποίος απορρίφθηκε ως ουσία αβάσιμος από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και τον οποίο επαναφέρουν με το σχετικό λόγο της ένδικης έφεσής τους, ότι αυτοί υπέβαλαν την ανωτέρω μήνυση όχι από δόλο και με πρόθεση ψευδούς καταμηνύσεως ή συκοφαντήσεως του ... αλλά από δικαιολογημένο ενδιαφέρον τους στα πλαίσια προάσπισης των δικαιωμάτων τους και δη προς προάσπιση της ιδιοκτησίας τους με την ασκηθείσα αίτηση θεραπείας. Ο ισχυρισμός άλλωστε αυτός ο οποίος ειδικώς για την περίπτωση της δυσφημήσεως ερείδεται σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας στη διάταξη του άρθρου 367 παρ. 1γ Π.Κ., έχει εφαρμογή μόνο στην απλή δυσφήμηση και όχι στην περίπτωση του άρθρου 363 Π.Κ. δηλαδή της συκοφαντικής δυσφήμησης η οποία όμως συντρέχει εν προκειμένω (άρθρο 367 παρ. 2α Π.Κ.), αντένσταση που προέβαλε καθ’ υποφορά με την αγωγή του ο ενάγων και επαναφέρει με τις προτάσεις του στο παρόν Εφετείο, ώστε αλυσιτελώς προβάλλεται από αυτούς σε απόκρουση της υπό κρίση αγωγής του. Σημειωτέο ότι ήδη έχει ασκηθεί κατά του πρώτου των εναγομένων για τις ανωτέρω αξιόποινες πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης και της συκοφαντικής δυσφήμησης ποινική δίωξη...,η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί στο ποινικό δικαστήριο...".

Με βάση τα περιστατικά αυτά το Εφετείο έκρινε ότι η εύλογη χρηματική ικανοποίηση που δικαιούταν ο ενάγων (και ήδη αναιρεσίβλητος) ανερχόταν στο ποσό των 15.000 ευρώ και απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε αποφανθεί ομοίως. Επομένως, το Εφετείο δεν δέχθηκε παρά το νόμο πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη και ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το μέρος που οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, ότι έχει αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είναι προεχόντως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, εφόσον δεν προσδιορίζουν αυτοί στο αναιρετήριο, ποιες είναι οι αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες και σε ποια ζητήματα αναφέρονται. Τέλος, ο ίδιος λόγος, κατά το μέρος που οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, ότι δέχθηκε την εκ μέρους τους αδικοπρακτική συμπεριφορά σε βάρος του αναιρεσίβλητου, ενώ, όπως αποδείχθηκε, κινήθηκαν από δικαιολογημένο ενδιαφέρον, αποβλέποντες πάντοτε στην προάσπιση των δικαιωμάτων τους και την προστασία της περιουσίας τους, είναι επίσης απαράδεκτος, γιατί με τις αιτιάσεις αυτές επιχειρείται η επανεκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία ωστόσο δεν υπόκειται, κατ’ άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, σε αναιρετικό έλεγχο.

Κατ’ ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες ως ηττώμενοι διάδικοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρο 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Νοεμβρίου 2016 αίτηση των 1) Χ. Δ. Π. και β) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... - ... Α.Ε." για αναίρεση της 281/2016 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, και τα ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο οικείο Δημόσιο Ταμείο

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2017. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ