999/2007 · 999/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 999 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 999/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιλτιάδη Ψωμαδάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και του γενικού γραμματέως περιφερείας Κρήτης, που κατοικοεδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8 Μαϊου 2002 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Κρήτης.

Εκδόθηκε η 263/2005 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Μαρτίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 7 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 33 του ν. 2971/19.12.2001, "το τεκμήριο της ωφέλειας των ιδιοκτητών κατά τις διατάξεις του ν. 653/1977, είναι μαχητό και κρίνεται μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης, από το αρμόδιο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης Εφετείο, κατά την ειδική διαδικασία του παρόντος άρθρου". Κατά την παράγραφο 2 του ίδιου ως άνω άρθρου "Ο εικαζόμενος ιδιοκτήτης ή ο αξιών δικαιώματα επί του απαλλοτριωμένου, εφόσον θεωρεί ότι δεν υφίσταται το τεκμήριο της ωφέλειας, μπορεί με αίτησή του να ζητήσει από το φορέα του έργου τη διόρθωση του κτηματολογικού πίνακα κήρυξης της απαλλοτρίωσης. Η υποβολή της αίτησης δεν αναστέλλει τις διαδικασίες της απαλλοτρίωσης". Κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου "Η αίτηση υποβάλλεται εντός ανατρεπτικής προθεσμίας δύο (2) μηνών από την έκδοση της απόφασης περί προσωρινού ή απευθείας οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης και παραπέμπεται μετά τη λήξη της προθεσμίας προς εξέταση σε τριμελή Επιτροπή...". Με το άρθρο 37 του ίδιου ως άνω άρθρου, ορίζεται ότι "Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει α) Των διατάξεων του άρθρου 33 μετά την πάροδο ενός (1) μηνός από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εφαρμόζεται και για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις που δεν έχουν μέχρι της ισχύος του συντελεσθεί. Στις περιπτώσεις που κατά την έναρξη ισχύος του ίδιου αυτού άρθρου έχει παρέλθει η ανατρεπτική προθεσμία της παραγράφου 3 αυτού, η ανατρεπτική αυτή προθεσμία παρατείνεται για δύο (2) μήνες από την έναρξη ισχύος του". Η ρύθμιση αυτή, που αναφέρεται στη διαδικασία της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης καθώς και οι άλλες σχετικές ρυθμίσεις που διαλαμβάνονται στον Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2882/2001 και θεσπίζουν βραχυχρόνιες παραγραφές και προθεσμίες για τη διενέργεια των επιμέρους πράξεών της, επιβλήθηκαν από λόγους δημόσιου συμφέροντος, το οποίο επιβάλλει την άρση της αβεβαιότητας και την εκκαθάριση των από την αναγκαστική απαλλοτρίωση δημιουργουμένων σχέσεων μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα. Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την από 8.5.2002 αίτηση του αναιρεσείοντος με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί ότι ως μη ωφελούμενος από την απαλλοτρίωση δεν πρέπει να είναι αυτοαποζημιούμενος για το εδαφικό τμήμα, εμβαδού 894,33 μ2, αλλά να αποζημιωθεί γι'αυτό από το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, με το σκεπτικό της απώλειας του δικαιώματος αμφισβήτησης του τεκμηρίου ωφελείας, καθόσον η ίδια αυτή αίτηση, κατά το μέρος που ζητούσε από το φορέα του έργου τη διόρθωση του κτηματολογικού πίνακα κήρυξης της απαλλοτρίωσης, υποβλήθηκε μετά τις 8.5.2002, ενώ ήδη είχε παρέλθει άπρακτη τόσο η πρώτη ανατρεπτική προθεσμία των δύο (2) μηνών από την έκδοση στις 18.4.2001, της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου περί προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης όσο και η δεύτερη ανατρεπτική προθεσμία των δύο (2) μηνών από την έναρξη ισχύος, στις 19.1.2002, του άρθρου 33 του ν. 2971/2001, που συμπληρώθηκε στις 19.3.2002. Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο ούτε η διάταξη του άρθρου 33 του ν. 2971/2001 που θεσπίζει βραχυχρόνια (δίμηνη) προθεσμία για την υποβολή στο φορέα του έργου της αίτησης για τη διόρθωση του κτηματολογικού πίνακα κήρυξης της απαλλοτρίωσης, αντίκειται ενόψει του προεκτεθέντος σκοπού, στις διατάξεις των άρθρων 17, 20, 15 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. και συνεπώς οι δύο λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους προσάπτονται στο Εφετείο οι από τους αριθμούς 14 και 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτιάσεις αντίστοιχα, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 15.3.2006 αίτηση του ..... για αναίρεση της 263/2005 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 9 Μαϊου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ