Legislator Case Law & Legislation
WZ 9/17 AI generated

Supreme Court dismissed appeal on defense costs, upholding lower court's refusal due to lack of VAT and documentation.

Case Number WZ 9/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's decision to award defense costs. The appellant argued for higher reimbursement based on VAT rates, incorrect attendance counts, and unverified travel expenses. The court rejected these claims because the defense was privately chosen (excluding VAT), attendance records were accurate, and travel costs lacked proper documentation.

Legislator headnote

AI generated

§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; costs for privately chosen defense do not include VAT, and reimbursement requires strict documentation of attendance and expenses.

Keywords

AI generated
defense costs reimbursement VAT on private defense court attendance verification travel expense documentation public defense vs private Supreme Court dismissal criminal procedure costs

Cited Legislation

AI generated
§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. – poprzez:„1) zasądzenie na rzecz S.
art. 228 § 3 k.k
był oskarżony o popełnienie przestępstw z art. 228 § 3 k.k.
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 lutego 2012 r., II AKz 61/12, KZS 2012, z. 7-8, poz. 121
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., SK 21/04

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: WZ 9/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie S. P., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 20 lipca 2017 r., zażalenia S. P. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 maja 2017 r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

S.P. był oskarżony o popełnienie przestępstw z art. 228 § 3 k.k. w postępowaniach przed Wojskowym Sądem Okręgowym w P.:1.prowadzonym pod sygn. akt: So …/08, gdzie wyrok został uchylony wyrokiem Izby Wojskowej Sądu Najwyższego o sygn. akt: WA 34/11,2.prowadzonym pod sygn. akt: So …/11, gdzie wyrokiem z dnia ‎29 września 2015 r. został uniewinniony od wszystkich zarzutów, co zostało utrzymane w mocy wyrokiem Izby Wojskowej Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2016 r. (WA 9/16).W dniu 14 kwietnia 2017 r. do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wpłynął wniosek S. P. o zwrot kosztów procesu w postaci wynagrodzenia obrońcy w kwocie 15 661,20 zł i kosztów stawiennictwa ‎na rozprawach w kwocie 21 672,46 zł.Postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r.

Wojskowy Sąd Okręgowy ‎w P. przyznał S. P. kwotę 31 340,69 zł.Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył S. P., zarzucając:obrazę przepisów postępowania, tj. art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. – poprzez:„1) zasądzenie na rzecz S. P. kosztów ustanowienia obrońcy stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. ‎w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, bez uwzględnienia stawki VAT, oraz błędne przyjęcie, że w postępowaniu przed Wojskowym Sądem Okręgowym w P., sygn. akt So …/11, obrońca uczestniczył w 19, nie zaś ‎w 20 rozprawach jak przyjął Sąd (zapewne chodzi skarżącemu o sytuację odwrotną – uwaga SN);2) niezasądzenie wydatków adwokata niezbędnych dla uczestnictwa w rozpoznaniu sprawy przed Sądem Najwyższym w Warszawie w roku 2016 r.

– kosztów dojazdu pociągiem oraz kosztów poruszania się po W. w roku 2011 i 2016;3) niezasądzenie w zakresie kosztów dojazdu S. P. na rozprawy przed Wojskowym Sądem Okręgowym w P., poniesionych opłat parkingowych w P.;4) przyjęcie, że S. P. uczestniczył w 79, nie zaś 81 terminach rozpraw przed Sądem I instancji i zasądzenie w związku z tym zwrotu kosztów jego dojazdu w mniejszej kwocie niż należna”.W konkluzji autor środka odwoławczego wniósł o: „zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez podwyższenie zasądzonej kwoty z tytułu zwrotu kosztów procesu o kwotę 4890,77 zł (2743,20 zł – kwota VAT do kosztów ustanowienia obrońcy; 120 zł – wynagrodzenie obrońcy za nieuwzględniony przez Sąd termin rozprawy /sygn.. akt So …/11; 268 zł – koszty dojazdu obrońcy na rozprawę apelacyjną do Warszawy w 2016 r. /sygn.. akt WA 9/16/; 100 zł – koszty poruszania się obrońcy taksówką po Warszawie w 2011 r. i 2016 r.; 1215 zł – opłaty parkingowe; 197,57 zł – nieuwzględniony przez Sąd przejazd na trasie C.

–P. i z powrotem; 249 zł – nieuwzględniony przez Sąd przejazd na trasie C. – Z. – P. i z powrotem)”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Sąd Najwyższy w pełni zaaprobował stanowisko Wojskowego Sądu Okręgowego w P., który wszechstronnie i wyczerpująco wyjaśnił z jakich powodów jedynie w części uwzględnił zgłoszony przez S. P. wniosek o zwrot kosztów procesu.Wbrew twierdzeniom autora zażalenia Wojskowy Sąd Okręgowy w P. słusznie nie uwzględnił stawki VAT przy zasądzaniu opłaty za czynności adwokata.

Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów ‎i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, gdy strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.

‎Z akt sprawy wyraźnie jednak wynikało, że S. P. korzystał z pomocy obrońcy działającego z wyboru, stąd też podwyższenie wynagrodzenia adwokata ‎o stawkę podatku VAT nie było możliwe (zob. A. Patryk, T. Patryk, uwagi do ‎§ 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (w:) Rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Komentarz, wyd.

II, Lex/el. 2015, teza VI.). Trzeba też zaznaczyć, że wskazany przez S. P. ‎w uzasadnieniu środka odwoławczego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia ‎26 lipca 2006 r., SK 21/04, (Dz.U. z 2006 r., Nr 141, poz. 1013) dotyczył innej kwestii i nie mógł znaleźć odpowiedniego zastosowania w niniejszej sprawie.Z kolei, szczegółowa analiza akt sprawy bezsprzecznie wykazała udział obrońcy w 19. rozprawach, w postępowaniu przed Wojskowym Sądem Okręgowym w P., […] ‎‎19., a nie w 20. jak uważał wnioskodawca.Niezasądzenie wydatków obrońcy niezbędnych dla uczestnictwa ‎w rozpoznaniu sprawy przed Sądem Najwyższym w Warszawie w 2011 r. i 2016 r. zasadnie wynikało z braku udokumentowania żądanych kwot, podlegających ewentualnemu zwrotowi.

Nie było przy tym wystarczające oświadczenie obrońcy ‎z dnia 15 maja 2017 r. Udokumentowanie byłoby możliwe np. przez złożenie faktury, rachunku lub innego dokumentu potwierdzającego, że określona należność została uiszczona (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia ‎8 lutego 2012 r., II AKz 61/12, KZS 2012, z. 7-8, poz. 121).Podobnie sytuacja przedstawiała się w kwestii niezasądzenia kosztów dojazdu i parkowania pojazdu S. P., w związku z rozprawami toczącymi się przed Wojskowym Sądem Okręgowym w P. W tym wypadku również w żaden sposób nie zostały udokumentowane poniesione w przedmiotowej sytuacji koszty, a samo tylko potwierdzenie obecności na rozprawach, wynikające ‎z treści protokołów, nie mogło skutkować zwrotem wnioskowanych wydatków.Lektura akt wykazała także prawidłowe przyjęcie przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P., iż S. P. uczestniczył w 79. terminach rozpraw przed Sądem pierwszej instancji, tj.:[…] ‎(k. 24468).

S. P. w wykazie dołączonym do wniosku, przedstawiającym obecność jego i obrońców na poszczególnych rozprawach, błędnie zatem wskazał na obecność w jeszcze dwóch terminach rozpraw ‎i bezpodstawnie dochodził zwrotu kosztów z tego tytułu. Z tych powodów orzeczono jak na wstępie. kc