Court dismissed appeal against refusal to accept request for retrial based on absolute grounds under criminal procedure code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the Military Chamber's refusal to accept a request for retrial. The defense argued that the court failed to verify grounds for ex officio retrial and incorrectly issued a refusal order instead of a decision. The court ruled that absolute grounds for retrial are exclusively for ex officio action and do not constitute grounds for a party's request, making the defense's filing inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: Absolute grounds for retrial apply only to ex officio proceedings and cannot serve as the basis for a party's request for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: WD 2/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy Izba Wojskowa - Sąd Dyscyplinarny w składzie: SSN Marian Buliński w sprawie ppłk. rez. M. L., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10 czerwca 2013 r. zażalenia obrońcy ppłk. rez. M. L. na zarządzenie upoważnionego sędziego Izby Wojskowej Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2013 r., WD 2/13, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie, postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Obrońca ppłk. rez. M. L. złożył do Sądu Najwyższego – Izby Wojskowej wniosek o wznowienie postępowania „…w sprawie sędziego ppłk. M. L.” powołując jako podstawę wniosku art. 542 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. w zw. z art. 70 § 1 u.s.w.Upoważniony sędzia Izby Wojskowej Sądu Najwyższego zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt: WD 2/13, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia wskazanego wyżej wniosku, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.Zarządzenie to zaskarżył obrońca ppłk. rez.
M. L., zarzucając zaskarżonemu zarządzeniu:„obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, w szczególności art. 9 § 2 kpk, art. 429 § 1 kpk, art. 439 § 1 pkt 2 kpk i art. 542 § 3 kpk poprzez niezweryfikowanie sugerowanej podstawy wznowienia postępowania z urzędu i brak rozstrzygnięcia co do istnienia przesłanek do wznowienia postępowania, a nadto wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia wniosku zamiast decyzji w przedmiocie istnienia podstaw do wznowienia postępowania z urzędu”.W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przedstawienie wniosku obrońcy obwinionego o wznowienie postępowania na posiedzenie Sądu Najwyższego, celem zweryfikowania istnienia wskazywanych przez stronę podstaw wznowienia postępowania z urzędu i wydanie w tym zakresie prawidłowej decyzji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią art. 542 § 3 k.p.k., „postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 (…)”.
W myśl powołanej regulacji, bezwzględne podstawy odwoławcze nie są zatem powodem do wznowienia postępowania na wniosek stron. Skoro tak, to należy przyjąć, że w art. 542 § 3 k.p.k. nie poszerzono podstaw wznowieniowych, lecz utworzono dodatkowe podstawy do wznawiania postępowania tylko ex officio. Natomiast, podstawy do wznowienia postępowania na wniosek stron określają inne przepisy, tj. art. 540 i 540a k.p.k. (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48).Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że nie istnieją przeszkody do tego, by strona wystąpiła z wnioskiem w trybie art. 9 § 2 k.p.k. i wskazała w nim na zaistnienie przesłanki określonej w art. 439 § 1 k.p.k.
W żadnym jednak wypadku, wniosku tego nie można utożsamiać z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wniosek, o jakim mowa w art. 9 § 2 k.p.k. stanowi bowiem pismo dopiero sygnalizujące sądowi konieczność rozważenia możliwości wznowienia postępowania z urzędu (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1148).W sytuacji, gdy strona opiera wniosek o wznowienie postępowania o okoliczności wskazane w art. 439 § 1 k.p.k. należy odmówić przyjęcia takiego wniosku (zob.
T. Grzegorczyk, Kodeks …, op. cit., s. 1149).Dlatego też, wniosek obrońcy ppłk. rez. M. L. o wznowienie postępowania, wskazujący uchybienie o charakterze bezwzględnym, był niedopuszczalny i nie podlegał rozpoznaniu.Wobec powyższego, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.