Supplementary prosecutor's recusal request dismissed; subjective fear of bias insufficient under Art. 41 § 1 KPK.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the supplementary prosecutor's request to recuse judges, ruling that subjective fears of future bias do not constitute grounds for recusal. The prosecutor argued that repeated military chamber rulings created a risk of future errors, but the court found no objective circumstances raising doubts about judicial impartiality. Consequently, the request was rejected because it lacked the necessary factual basis required by law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 § 1 k.p.k.; A subjective belief in potential future judicial error does not constitute an objective circumstance raising justified doubts about a judge's impartiality, thus failing to warrant recusal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: WA 9/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący)SSN Marian Buliński (sprawozdawca)SSN Jerzy Steckiewicz w przedmiocie wniosku oskarżyciela subsydiarnego ppłk. rez. M. L. z dnia 8 września 2015 r. o wyłączenie członków składu orzekającego sędziów Sądu Najwyższego w sprawie płk. S. W. oskarżonego z art. 231 § 1 k.k. oraz innych sędziów Sądu Najwyższego Izby Wojskowej, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 8 października 2015 r. wniosku oskarżyciela subsydiarnego z dnia 8 września 2015 r. p o s t a n o w i ł wniosku oskarżyciela subsydiarnego o wyłączenie składu orzekającego sędziów Sądu Najwyższego w sprawie oskarżonego płk. S. W. nie uwzględnić, a w pozostałym zakresie wniosek ten pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 marca 2015 r. (So 15/12) płk S. W. został uniewinniony od popełnienia czynu opisanego w zarzucie, tj. od popełnienia czynu określonego w art. 231 § 1 k.k.Apelację od tego wyroku w imieniu oskarżyciela subsydiarnego ppłk. rez. M. L. wniósł jego pełnomocnik.W trakcie rozprawy przed Sądem Najwyższym w przedmiocie wniesionej apelacji oskarżyciel subsydiarny złożył wniosek o wyłączenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, tj. sędziów Sądu Najwyższego Andrzeja Tomczyka, Marka Pietruszyńskiego i Jana Bogdana Rychlickiego, a także innych sędziów Sądu Najwyższego Izby Wojskowej z uwagi na wystąpienie możliwości niewłaściwego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie.
Zdaniem oskarżyciela subsydiarnego wielokrotnie uwzględniane są kasacje od orzeczeń w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego, które orzeka, jako sąd drugiej instancji i istnieje niebezpieczeństwo, że i w tej sprawie może dojść do okoliczności uzasadniających wniesienie kasacji a wnioskujący nie może sobie pozwolić na niebezpieczeństwo wadliwego orzekania w tej sprawie.W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek oskarżyciela subsydiarnego nie podnosi żadnych okoliczności wynikających z art. 41 § 1 k.p.k. (okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie).
Dlatego przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziów składu orzekającego nie mógł być uwzględniony.Wniosek o wyłączenie sędziego może być skierowany wobec sędziego wyznaczonego do orzekania w danej sprawie, gdyż okoliczności muszą wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie, zatem wniosek oskarżyciela subsydiarnego w pozostałym zakresie (o wyłączenie innych sędziów Sądu Najwyższego) należało pozostawić bez rozpoznania.Kodeks postępowania karnego przewiduje możliwość składania apelacji a także kasacji przez strony.
Ich podstawą mogą być zarówno hipotetyczne jak i rzeczywiste błędy popełnione przy orzekaniu przez sąd.Subiektywne przekonanie strony o możliwości przyszłego wadliwego orzekania w przedmiotowej sprawie nie jest okolicznością uzasadniającą wątpliwość, co do bezstronności sędziego. Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Pouczenie: Na postanowienie nie przysługuje zażalenie.