Legislator Case Law & Legislation
V KZ 65/21 AI generated

Criminal appeal dismissed; prisoner failed to notify court of address change, justifying service by default.

Case Number V KZ 65/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prisoner's appeal against the lower court's refusal to extend the deadline for filing a cassation notice. The prisoner argued that temporary arrest in another case prevented proper notification, but the court held that the obligation to inform the court of address changes exceeding seven days rests solely on the accused. Consequently, the court maintained that service by default was valid because the prisoner could have notified authorities through prison staff.

Legislator headnote

AI generated

art. 126 § 1 k.p.k.; art. 75 § 1 k.p.k.; art. 139 § 1 k.p.k.: A defendant cannot be exempted from the duty to inform the court of a change in residence lasting more than seven days, even due to temporary arrest in another matter; failure to comply justifies service by default.

Keywords

AI generated
service by default change of residence temporary arrest cassation notice notification duty criminal procedure code address change

Cited Legislation

AI generated
art. 126 § 3 k.p.k.
VII Ka […] z uzasadnieniem, na podstawie art. 126 § 3 k.p.k. i art.
art. 437 § 1 k.p.k.
i art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 126 § 1 k.p.k.
VII Ka […] wraz z uzasadnieniem stwierdzając, że nie wystąpiła okoliczność niezależna od strony w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k., albowiem skazany nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z którym ustawodawca w art.
art. 75 § 1 k.p.k.
126 § 1 k.p.k., albowiem skazany nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z którym ustawodawca w art. 75 § 1 k.p.k. zrównuje także pozbawienie wolności w innej sprawie.
art. 139 § 1 k.p.k.
Tym samym zachodziła w sprawie podstawa do uznania kierowanej pod dotychczasowy adres zamieszkania korespondencji sądowej (zawiadomienie o terminie rozprawy), dwukrotnie awizowanej, za prawidłowo doręczoną (art. 139 § 1 k.p.k.).
art. 126 § 3 k.p.k
VII Ka […] z uzasadnieniem, na podstawie art. 126 § 3 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
art. 126 § 1 k.p.k
VII Ka […] wraz z uzasadnieniem stwierdzając, że nie wystąpiła okoliczność niezależna od strony w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k., albowiem skazany nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z którym ustawodawca w art.
art. 75 § 1 k.p.k
126 § 1 k.p.k., albowiem skazany nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z którym ustawodawca w art. 75 § 1 k.p.k.
art. 139 § 1 k.p.k
Tym samym zachodziła w sprawie podstawa do uznania kierowanej pod dotychczasowy adres zamieszkania korespondencji sądowej (zawiadomienie o terminie rozprawy), dwukrotnie awizowanej, za prawidłowo doręczoną (art. 139 § 1 k.p.k.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KZ 65/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie P. G., w przedmiocie wydania wyroku łącznego, ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 17 stycznia 2022 r.‎zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 24 listopada 2021 r., odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 8 czerwca 2021 r., sygn. VII Ka […] z uzasadnieniem, na podstawie art. 126 § 3 k.p.k. i art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Z. odmówił przywrócenia skazanemu P. G. terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku tego Sądu z dnia 8 czerwca 2021 r., sygn. VII Ka […] wraz z uzasadnieniem stwierdzając, że nie wystąpiła okoliczność niezależna od strony w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k., albowiem skazany nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z którym ustawodawca w art. 75 § 1 k.p.k. zrównuje także pozbawienie wolności w innej sprawie.

Tym samym zachodziła w sprawie podstawa do uznania kierowanej pod dotychczasowy adres zamieszkania korespondencji sądowej (zawiadomienie o terminie rozprawy), dwukrotnie awizowanej, za prawidłowo doręczoną (art. 139 § 1 k.p.k.). Na powyższe orzeczenie zażalenie złożył skazany, w którym podniósł, że ‎z uwagi na tymczasowe aresztowanie w innej sprawie, o którym Sąd Okręgowy ‎w Z. powinien mieć wiedzę z urzędu, nie został prawidłowo powiadomiony o toczącym się postępowaniu odwoławczym. W dalszej części środka odwoławczego skazany podniósł argumenty, wskazujące, w jego ocenie, na wadliwość wydanego w toku postępowania odwoławczego w sprawie VII Ka […].

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie było zasadne i nie mogło skutecznie zakwestionować trafności rozstrzygnięcia odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia przez P. G. wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Na wstępie zaznaczyć trzeba, że bezprzedmiotowa jest argumentacja, odnosząca się do postępowania odwoławczego, gdyż o uwzględnieniu wniosku złożonego w trybie art. 126 § 1 k.p.k. decydują wyłącznie okoliczności wymienione w tym przepisie, a więc ustalenie, że uchybienie terminowi do złożenia tzw. zapowiedzi kasacji, nastąpiło z przyczyn obiektywnych, na które strona nie mogła mieć wpływu.

Do takiej konkluzji nie prowadziła natomiast ocena okoliczności niniejszej sprawy, w której zgodnie z art. 75 § 1 k.p.k. obowiązek informowania sądu, między innymi o każdej zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, spoczywał na skazanym. Objęta jest nim również zmiana nie wynikająca z woli skazanego, a będąca następstwem pozbawienia go wolności w innej sprawie. Z tego obowiązku nie zwalniają skazanego żadne okoliczności, a jego niedochowanie skutkuje konsekwencjami wymienionymi w art. 139 § 1 k.p.k. Sąd może w takim wypadku przyjąć domniemanie doręczenia pisma, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Uchylić się od powyższych konsekwencji skazany mógłby jedynie w sytuacji wykazania, że możliwość wywiązania się z tego obowiązku miał ograniczoną, względnie nie miał jej w ogóle. Mimo zatem określonych ograniczeń, wynikających z istoty i rygorów tymczasowego aresztowania, skazany nie wykazał, by został pozbawiony możliwości powiadomienia Sądu o pozbawieniu go wolności, co przecież mógł uczynić w każdym czasie, za pośrednictwem funkcjonariuszy służby więziennej. Nie wystąpiły zatem okoliczności usprawiedliwiające omawiane zaniechanie, mogące wyłączyć skutki wymienione w art. 139 § 1 k.p.k.

Ocena powyższych uwarunkowań dokonana przez Sąd ‎I instancji była zatem prawidłowa i nie zachodziły podstawy do jej zakwestionowania. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd Najwyższy orzekł ‎o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.