Supreme Court quashes combined sentence exceeding statutory maximum, remanding for recalculation under Art. 86 § 1 Penal Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's combined sentence, which exceeded the statutory maximum for freedom restriction. The prosecution argued the total term of two years and six months violated the legal cap of two years. The court ruled the violation was obvious and required remanding the case for a new calculation respecting the statutory limit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; Art. 569 § 1 k.p.k.; When a combined sentence exceeds the statutory maximum, the judgment is void and must be remanded for recalculation within legal limits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 470/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Marek PietruszyńskiProtokolant Katarzyna Wełpa w sprawie S. G.w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 października 2018 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B.z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt II K […] uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.
UZASADNIENIES. G. został skazany prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w B. w sprawach o sygn. akt II K 499/16 i II K 586/16 na kary łączne ograniczenia wolności w wymiarze, odpowiednio: dwóch lat (za cztery zbiegające się przestępstwa) oraz 10 miesięcy (za dwa zbiegające się przestępstwa), przy czym w obu wyrokach kara łączna ograniczenia wolności określona została jako obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym. W obu tych wyrokach orzeczono również stosowne obowiązki.
Na skutek wniosku skazanego, Sąd Rejonowy w B. w dniu 9 października 2017 r., w sprawie o sygn. akt II K […], wydał wyrok, którym na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. oraz art. 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył kary ograniczenia wolności orzeczone tymi wyrokami i wymierzył skazanemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności (pkt 1 wyroku). W pozostałych rozstrzygnięciach orzekł o obowiązku powstrzymania się od kontaktowania osobistego ze wskazanymi konkretnie osobami (pkt 2), zobowiązał skazanego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i używania substancji psychotropowych oraz innych środków odurzających (pkt 3), zaliczył na poczet kary łącznej okresy odbytych kar zastępczych (pkt 4), rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt 6 i 7), a nadto stwierdził, iż pozostałe orzeczenia zawarte w jednostkowych wyrokach, podlegają odrębnemu wykonaniu (pkt 5).
Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 17 października 2017 r.Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k.3 polegające na orzeczeniu wobec S. G. kary łącznej w wysokości 2 lat i 6 m-cy ograniczenia wolności, to jest w rozmiarze wyższym od górnego ustawowego zagrożenia, który wynosi 2 lata ograniczenia wolności”.
Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jako oczywiście zasadna, a zważywszy na jej kierunek, podlegała rozpoznaniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Jest oczywiste, że zaskarżony wyrok jest obarczony rażącym naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., skoro kara łączna ograniczenia wolności została ukształtowana powyżej granicy wskazanej w tym przepisie. Uchybienie to miało, co oczywiste, także wpływ na treść wyroku, gdyż prawidłowe zastosowanie normy zawartej w art. 86 § 1 k.k. mogło skutkować orzeczeniem kary łącznej ograniczenia wolności w wymiarze dwóch lat.
Mając na uwadze powyższe konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jest również jasne, że zaskarżenie wyroku w przyjętej w kasacji formule skutkuje zaskarżeniem wyroku w całości, co oznacza, iż objęte zaskarżeniem są także rozstrzygnięcia w pkt 2-5 wyroku, albowiem te nie mogą istnieć w obrocie prawnym bez rozstrzygnięcia o karze łącznej, do której się odnoszą. Orzekając ponownie w przedmiocie kary łącznej sąd winien mieć na względzie treść art. 86 § 1 k.k. i wskazaną tam granicę wymiaru kary łącznej ograniczenia wolności.
Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.