Supreme Court quashes criminal fine but allows civil damages order due to prior civil judgment on same debt.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially quashed the Regional Court's judgment, upholding the criminal conviction while striking down the civil damages order. The defendant had already been subject to a final civil payment order for the exact same debt in a separate proceeding. The Court ruled that issuing a criminal damages order violated the statutory prohibition against cumulative claims when a civil judgment already exists.
Legislator headnote
AI generatedArt. 415 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k. The court may not impose a criminal obligation to repair damage if the claim has already been finally adjudicated in another proceeding, as this constitutes a violation of the principle of non-cumulation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 453/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)SSN Tomasz ArtymiukSSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie R.F., skazanego z art. 286 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 6 grudnia 2023 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II K 628/16, 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej zobowiązania skazanego do naprawienia szkody na rzecz P. S.A. (pkt 2 sentencji wyroku);
2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznający złożony przez prokuratora, w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o wydanie bez przeprowadzenia rozprawy wyroku skazującego R.F. i wymierzenie mu uzgodnionych z nim kar i środka karnego wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II K 628/16, uznał R.F. za winnego tego, że w dniu 24.06.2015 r., w P., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem P. S.A. w ten sposób, że u pośrednika w Oddziale E. Sp. z o.o., przy ul. […] zawarł umowę pożyczki odnawialnej nr […] w kwocie 6000 zł, której nie miał zamiaru spłacać, czym działał na szkodę P. S.A., tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., za które – na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. – wymierzył mu karę grzywny 80 stawek dziennych po 20 złotych każda.
Ponadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k., zasądził od oskarżonego na rzecz P. S.A. kwotę 6000 zł tytułem obowiązku naprawienia szkody (pkt 2 sentencji wyroku).Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 18 stycznia 2017 r.Pismem z dnia 6 października 2023 r. kasację na korzyść skazanego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, który zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej nałożenia na R.F. – na podstawie art. 46 § 1 k.k. – obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 6000 zł na rzecz P. S.A.
W kasacji podniesiono zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego procesowego – art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegającego na uwzględnieniu przez Sąd sprzecznego z wymogami prawa wniosku prokuratora o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy i wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem, w zakresie proponowanego obowiązku naprawienia szkody, w sytuacji, gdy o roszczeniu wynikającym z popełnienia przestępstwa, prawomocnie orzeczono w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w B., sygn. akt I Nc […], w konsekwencji czego doszło do naruszenia art. 415 § 1 k.p.k.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim, w części dotyczącej zobowiązania skazanego do naprawienia szkody.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art. 415 § 1 zd.
II k.p.k. obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Należy bowiem podzielić spostrzeżenia Rzecznika Praw Obywatelski, który trafnie zauważył, że oskarżony zawarł umowę pożyczki w całościowej kwocie 17856 zł, z czego wypłacono mu kwotę 6000 zł (k. 11). Na zabezpieczenie pożyczki gotówkowej nr […], wystawił on własny weksel in blanco „nie na zlecenie." (k.14 pkt 7.1 umowy).
W związku z brakiem zapłaty przez oskarżonego zobowiązań zgodnie z ustalonym kalendarzem spłat ww. pożyczki, umowa została wypowiedziana a wystawiony przez oskarżonego weksel in blanco został wypełniony na kwotę 21 535,66 zł (k. 2-5 akt I Nc […]). Na wskazaną kwotę złożyła się całkowita kwota niespłaconej pożyczki - 17 856 zł, opłaty dodatkowe, wynikające z postanowień umowy, pkt 11.2 a), b) i c) oraz odsetki (k.5 akt I Nc […]). W związku z pozwem wniesionym przez P. SA, Sąd Rejonowy w B. dnia 26 stycznia 2016 r. wydał wobec R.F. nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla na kwotę 21 535,66 zł, który stanowi tytuł wykonawczy (k. 8 akt I Nc […]).W świetle powyższych okoliczności nie budzi wątpliwości to, że wymóg tożsamości przedmiotowej i podmiotowej roszczenia został w okolicznościach niniejszej sprawy faktycznie spełniony.
Wydane tytuły wykonawcze dotyczą bowiem tych samych podmiotów oraz roszczenia, wynikającego z tego samego zdarzenia faktycznego, tj. zawarcia umowy pożyczki gotówkowej nr […]. Kwota 6000 zł, orzeczona od oskarżonego na rzecz P. S.A. tytułem obowiązku naprawienia szkody, mieści się w kwocie orzeczonej nakazem zapłaty, jest to bowiem ta część pożyczki, która została R.F. rzeczywiście wypłacona. Roszczenie, o którym orzeczono w postępowaniu cywilnym powstało w następstwie popełnienia czynu zabronionego będącego przedmiotem procesu karnego w sprawie II K 628/16, czyli zawarcia przez oskarżonego umowy pożyczki bez zamiaru jej spłaty.
Sąd Rejonowy, badając wniesiony przez prokuratora wniosek o skazanie bez rozprawy nie dostrzegł, że uzgodnienie z R.F. obowiązku kompensacyjnego na rzecz P. S.A. nie mogło zostać zaaprobowane wobec zaktualizowania się klauzuli antykumulacyjnej, określonej w art. 415 § 1 k.p.k. Jego zaakceptowanie stanowiło zatem rażące naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 415 § 1 k.p.k. Z uwagi na zakres zaskarżenia oraz kierunek kasacji należało uchylić zaskarżony wyrok jedynie w części dotyczącej orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej spółki (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2015 r., III KK 289/15, LEX nr 1793698; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2012 r., V KK 25/12, LEX nr 1157584).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [SzK][ał]