Supplementary prosecutor's appeal dismissed as obviously groundless due to lack of absolute appeal prerequisite violation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the supplementary prosecutor's appeal as obviously groundless, ordering the prosecutor to bear the costs. The defense argued a violation of the absolute appeal prerequisite regarding the presiding judge's jurisdiction, but the court found the lower court's reasoning correct and the prosecutor failed to prove the judge was unqualified or excluded. Consequently, the court determined no absolute prerequisite was breached and the appeal lacked merit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 ust. 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 457 ust. 3 k.p.k.: An appeal is inadmissible if the absolute prerequisite of appeal is not met, and the Supreme Court may dismiss such an appeal as obviously groundless without examining the merits if the lack of prerequisite is evident.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 419/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016r. sprawy E. S. oskarżonej z art. 268§1 k.k. w zw. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego od wyroku Sądu Okręgowego w J. G. z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt VI Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 stycznia 2015r. sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł: 1 - oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2 - obciążyć oskarżyciela subsydiarnego – R. D. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela subsydiarnego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Skarżący podniósł w swej skardze zarzut naruszenia art. 457§3 k.p.k. Nie dostrzega przy tym, że podnoszone wady uzasadnienia, a w konsekwencji wadliwe rozpoznanie zarzutu 3 apelacji, dotyczą uchybienia o charakterze bezwzględnej przesłanki odwoławczej. Skoro zaś zdaniem obrony takie uchybienie miało miejsce, w istocie nadal podnoszony jest zarzut z art. 439§1 pkt 1 k.p.k.Zarzut ten jednak, bez względu na to, jak został opisany, jest bezzasadny.
Po pierwsze, w uzasadnieniu wyroku Sądu Odwoławczego na k. 3 znajdują się prawidłowe rozważania co do tego zarzutu apelacji, a zatem nie można mówić o naruszeniu art. 433§2 k.p.k., czy art. 457§3 k.p.k.Po drugie zaś, obrona stawiając opisany zarzut, nie dostrzega zarówno zarządzenia Prezesa Sądu Rejonowego w J. kierującego sprawę do rozpoznania do Wydziału II Karnego tego Sądu z uwagi na niemożność rozpoznania jej w VIII Zamiejscowym Wydziale Karnym w K., jak i treści art. 35§2 k.p.k., który pozwala na prowadzenie sprawy przez sąd, który nie jest właściwy miejscowo.Nie ulega zaś wątpliwości, że sędzia J.
P. była w czasie orzekania w niniejszej sprawie sędzią Sądu Rejonowego w J., który to Sąd sprawę rozpoznał. Nie była ona również osobą nieuprawnioną (nie mającą w ogóle uprawnień sędziowskich lub uprawnień do orzekania w sądzie, który rozpoznawał sprawę) lub niezdolną do orzekania, czy też podlegającą wyłączeniu na podst. art. 40 k.p.k. Nie można zatem mówić o wystąpieniu w niniejszej sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 1 k.p.k.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.Skarżącego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. l.n