Criminal appeal dismissed as inadmissible for alleging disproportionate sentence without raising procedural errors.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The defense argued that the sentence was disproportionately harsh by failing to apply probation despite the defendant's post-crime behavior supporting it. The court rejected this, stating that such an argument constitutes a procedural violation rather than a substantive error, as the law prohibits appeals based solely on disproportionality.
Legislator headnote
AI generatedArt. 430 § 1 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: An appeal based exclusively on the disproportionality of the sentence is inadmissible as it does not constitute a procedural error under Art. 439 § 1 k.p.k.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn.akt V KK 390 /04
Postanowienie
Dnia 7 stycznia 2005r
Sąd Najwyższy – Izba Karna w Warszawie
na posiedzeniu w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN Andrzej Siuchniński ( sprawozdawca )
w sprawie I. G. skazanego z art. 178a § 2 kk
w związku z kasacją obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w J. z
dnia 30 lipca 2004r. sygn. VI Ka …/04
- na podstawie art. 430 § 1 kpk w zw. z art 518 kpk
postanowił :
kasację pozostawić bez rozpoznania; kosztami postępowania
związanymi z postępowaniem kasacyjnym obciążyć Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Kasacja obrońcy skazanego G. od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 30
lipca 2004r. jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co uszło uwadze Sądu
Okręgowego w J. przyjmującego ją zarządzeniem z dnia 12 października 2004r.
Kasacja ta nie podnosi zarzutu uchybień z art. 439 § 1 kpk.
Podnosi jedynie zarzut rażącej obrazy prawa materialnego / art. 69 § 1 i 2 k.k. /
mającej polegać na wymierzeniu skazanemu G. kary 2 miesięcy pozbawienia
wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania mimo że jego postawa „
po popełnieniu przestępstwa przemawia za uznaniem, że wymierzenie kary z
warunkowym zwieszeniem jej wykonania byłoby wystarczające dla osiągnięcia
celów kary ”
Taka „ kwalifikacja „ zarzucanego uchybienia jest tak oczywiście nietrafna, że,
bez wątpienia, ma na celu jedynie ominięcie wynikającego z treści art. 523 § 1
k.p.k. ograniczenia możliwości występowania z kasacją przez stronę,
polegającego na niemożności wniesienia kasacji wyłącznie z powodu
niewspółmierności kary. Oczywistym jest bowiem, że stawiany w kasacji zarzut
jest zarzutem niewspółmierności orzeczonej kary,
skoro – jak powszechnie w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się
sytuacja w której sąd, mając jedynie możliwość warunkowego zawieszenia
wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, z dobrodziejstwa tego nie
korzysta, nie stwarza podstaw do skutecznego stawiania zarzutu obrazy
przepisów prawa materialnego określających przesłanki warunkowego
zawieszenia wykonania tej kary.
W tych warunkach, kasacja wniesiona na korzyść I. G.
jako dla pozoru tylko podnosząca zarzut obrazy prawa materialnego, jest
niedopuszczalna z mocy ustawy, a że została wadliwie przyjęta przez Sąd
Okręgowy w J., na podstawie art. 430 § 1 kpk należało pozostawić ją bez
rozpoznania.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.