Legislator Case Law & Legislation
V KK 379/22 AI generated

Supreme Court quashes combined sentence below statutory minimum due to lower court's failure to apply Art. 86 § 1 k.k.

Case Number V KK 379/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the combined sentence for a defendant convicted of drug possession and driving under the influence. The defendant argued against the penalty, but the Public Prosecutor General successfully appealed, citing a gross violation of procedural and substantive law. The court ruled that the lower court failed to calculate the combined sentence within the mandatory minimum limits established by Article 86 § 1 of the Criminal Code, resulting in a sentence below the legal floor.

Legislator headnote

AI generated

Art. 86 § 1 k.k.; Art. 343 § 6, 7 k.p.k.; Art. 335 § 2 k.p.k.; When a court imposes a combined sentence, it must strictly adhere to the statutory minimum and maximum limits; failure to calculate the combined penalty within these mandatory boundaries constitutes a gross violation of law requiring the quashing of the judgment and remittal for a new sentencing decision.

Keywords

AI generated
combined sentence calculation statutory minimum limits gross violation of law Public Prosecutor General appeal Criminal Code Art. 86 procedural error in sentencing remittal for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 86 § 1 k.k.
Stwierdzona w rozpoznawanej sprawie sytuacja pozwala uznać, że Sąd Rejonowy w Sopocie nie zrealizował tej powinności należycie, co doprowadziło do wydania zaskarżonego wyroku z rażącym naruszeniem art. 86 § 1 k.k.Przepis art.
Art. 343 § 6, 7 k.p.k.
Zaskarżył go w zakresie orzeczenia o karze i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k.
Art. 335 § 2 k.p.k.
akt II K 77/22, po uwzględnienia dołączonego do aktu oskarżenia wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał K.
Art. 37a § 1 k.k.
1 aktu oskarżenia i za to przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., na podstawie art.
Art. 34 § 1 k.k.
1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 34 § 1, § 1a pkt 1 i § 2 k.k., art.
Art. 35 k.k.
34 § 1, § 1a pkt 1 i § 2 k.k., art. 35 k.k. skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym (pkt I) oraz za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.
art. 535 § 5 k.p.k
w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn.
art. 335 § 2 k.p.k
akt II K 77/22, po uwzględnienia dołączonego do aktu oskarżenia wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał K.
art. 35 k.k
34 § 1, § 1a pkt 1 i § 2 k.k., art. 35 k.k.
art. 85 § 1 k.k
Na podstawie art. 85 § 1 k.k., art.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 379/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)‎SSN Marek Motuk w sprawie K. L., skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 77/22 uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. jego pkt VI w zakresie orzeczenia o karze łącznej ograniczenia wolności i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Sopocie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

K. L. został oskarżony o to, że w dniu 22 stycznia 2022 r. w S. wbrew obowiązującym przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał środki odurzające o łącznej wadze netto 3,46 grama w postaci suszu roślin konopi niebędący suszem roślin konopi włóknistych, co stanowi 4 pojedyncze porcje środka odurzającego znajdującego się w grupie 1-N środków odurzających, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (pkt 1) oraz o to, że w dniu 22 stycznia 2022 r. w S. w ruchu lądowym na […] znajdując się w stanie pod wpływem środka psychoaktywnego działającego podobnie do alkoholu, w postaci ∆9 - tetrahydroknannabinolu (∆9 THC) w stężeniu 14,6 ng/ml, co odpowiada stanowi porównywalnemu z prawnym stanem nietrzeźwości, w odniesieniu do alkoholu etylowego, prowadził samochód marki S. o nr rej. […], tj. o przestępstwo z art. 178a §1 k.k. (pkt 2).Sąd Rejonowy w Sopocie, wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 77/22, po uwzględnienia dołączonego do aktu oskarżenia wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., uznał K.

L. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 1 aktu oskarżenia i za to przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 34 § 1, § 1a pkt 1 i § 2 k.k., art. 35 k.k. skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym (pkt I) oraz za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k., art. 34 § 1, § 1a pkt 1 i § 2 k.k., art. 35 k.k. skazał go na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym (pkt III).

Na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 i 3 k.k. orzeczone oskarżonemu w pkt I i III wyroku kary ograniczenia wolności połączył i orzekł karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym (pkt VI). Ponadto, na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zasądził od oskarżonego nawiązkę w kwocie 1.000 zł na rzecz Ośrodka [...] w G. ul. […] (pkt II) oraz orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, zaliczając na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jady nr […] seria […] od dnia 22 stycznia 2022 r. do dnia uprawomocnienia się wyroku (art. 39 pkt 3 k.k., art. 42 § 2 k.k., art. 43 § 1 i 2 k.k.) (pkt IV) i środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł (art. 43a § 2 k.k., art. 39 pkt 7 k.k.) (pkt V).

Sąd orzekł także o kosztach sądowych (pkt VII).Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 6 maja 2022 r., bez przeprowadzenia postępowania odwoławczego.Od wyroku Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 28 kwietnia 2022 r. kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył go w zakresie orzeczenia o karze i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na niezasadnym uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o skazanie K.

L. bez przeprowadzenia rozprawy i wydanie wyroku skazującego mimo, iż we wniosku tym nieprawidłowo określono postulowany wymiar kary łącznej, co doprowadziło do wydania wyroku skazującego z rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k. poprzez zawarcie w pkt. VI tego wyroku orzeczenia o karze łącznej roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, w sytuacji gdy połączone w ten sposób kary zostały orzeczone oskarżonemu w pkt I i III wyroku w wymiarze: 6 miesięcy ograniczenia wolności oraz roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, co skutkowało wymierzeniem kary łącznej poniżej dolnej granicy wyznaczonej normą powołanego przepisu.W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Sopocie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniesiona na niekorzyść skazanego kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, w związku z czym mogła być w całości uwzględniona na posiedzeniu w oparciu o przepis art. 535 § 5 k.p.k.W pełni podzielić należy stanowisko Prokuratora Generalnego, że w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia przepisów wskazanych w zarzucie kasacji, co z uwagi na charakter tych uchybień i ich następstwa - miało istotny wpływ na treść wyroku.Słusznie w kasacji - jej autor - przywołał te orzeczenia Sądu Najwyższego, które trafnie zauważają, iż z uwagi na treść art. 343 § 6 i 7 k.p.k. sąd, do którego oskarżyciel publiczny kieruje wniosek w trybie art. 335 § 2 k.p.k., jest zobligowany do jego szczegółowej (tak formalnej, jak i merytorycznej) kontroli.

W jej toku powinien sprawdzić, czy przedłożone przez prokuratora propozycje są zgodne z uprzednimi ustaleniami stron, a także czy respektują obowiązujące przepisy prawa materialnego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2017 r., III KK 364/16, Lex nr 2238690). Stwierdzona w rozpoznawanej sprawie sytuacja pozwala uznać, że Sąd Rejonowy w Sopocie nie zrealizował tej powinności należycie, co doprowadziło do wydania zaskarżonego wyroku z rażącym naruszeniem art. 86 § 1 k.k.Przepis art. 86 § 1 k.k. stanowi, że sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności.

Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną granicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości. Skoro Sąd Rejonowy w Sopocie orzekł wobec oskarżonego jednostkowe kary ograniczenia wolności w wymiarze 6 miesięcy oraz roku i 6 miesięcy, to kara łączna mogła być orzeczona wyłącznie w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa (roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności) do ich sumy (2 lat ograniczenia wolności) z uwzględnieniem dalszych zastrzeżeń zawartych w art. 86 k.k. Wbrew temu obowiązkowi, zawarta tak we wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 2 k.p.k., jak i w pkt.

VI zaskarżonego wyroku, kara łączna ograniczenia wolności przybrała ten sam wymiar, co najsurowsza z kar jednostkowych. W tej sytuacji oczywisty jawi się wpływ stwierdzonych, opisanych powyżej, niewątpliwie rażących, naruszeń przez sąd pierwszej instancji prawa (procesowego i materialnego) na treść zaskarżonego wyroku, albowiem skutkowały one wymierzeniem skazanemu K. L. łącznej kary ograniczenia wolności poniżej jej dolnej granicy. W konsekwencji, doprowadziły one do takiego rozstrzygnięcia o wymierzonej skazanemu karze łącznej, które - w obowiązującym stanie prawnym - nie mogło wobec niego zapaść.Z uwagi na powyższe, należało przychylić się do wniosku kasacji Prokuratora Generalnego, tj. uchylić wyrok Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 28 kwietnia 2022r. w części zawierającej rozstrzygnięcie o karze łącznej ograniczenia wolności i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania temuż sądowi, który ponownie określi wymiar kary łącznej ograniczenia wolności - w sposób odpowiadający dyspozycji przepisu art. 86 § 1 k.k. l.nał