Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 94/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as late due to missing statutory elements in the appeal document.

Case Number V CZ 94/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal, ruling that the document submitted on October 3, 2013, lacked essential formal elements required by law. Although the appellant argued the document was merely a partial appeal, the court found it failed to list specific grounds, provide reasoning, or specify the scope of the requested relief. Consequently, the court determined the document did not constitute a valid appeal, leaving the lower court's decision of dismissal as untimely final.

Legislator headnote

AI generated

Art. 368 § 1 pkt 2, 3, 5 k.p.c.; Art. 369 k.p.c.: An appeal document must contain specific grounds, reasoning, and a clear request for relief; failure to meet these requirements renders the document procedurally defective and untimely if not corrected within the statutory period.

Keywords

AI generated
procedural defect timely appeal formal requirements civil procedure partial appeal statutory deadline appeal grounds

Cited Legislation

AI generated
Art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.
Nie dość zatem, że pismo nie zawierało zwięzłego przedstawienia zarzutów (art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.) i ich uzasadnienia (art.
Art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c.
368 § 1 pkt 2 k.p.c.) i ich uzasadnienia (art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c.), to również pomijało wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia (art.
Art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.
368 § 1 pkt 3 k.p.c.), to również pomijało wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 369 k.p.c.
Tym samym za apelację należy uznać dopiero pismo z dnia 12.11.2013 r., czyli pismo złożone po terminie z art. 369 k.p.c.Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c
Nie dość zatem, że pismo nie zawierało zwięzłego przedstawienia zarzutów (art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.) i ich uzasadnienia (art.
art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c
368 § 1 pkt 2 k.p.c.) i ich uzasadnienia (art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c.), to również pomijało wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia (art.
art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c
368 § 1 pkt 3 k.p.c.), to również pomijało wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 369 k.p.c
Tym samym za apelację należy uznać dopiero pismo z dnia 12.11.2013 r., czyli pismo złożone po terminie z art. 369 k.p.c.Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
III ZP 1/98
Supreme Court holds missing appeal grounds are a formal defect curable under Civil Procedure Code Art. 130.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 94/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)‎SSN Jan Górowski‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa R. C. i A. C.‎przeciwko A. K.- Ł. i T. Ł.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2015 r.,‎zażalenia pozwanej A. K.- Ł. na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 20 sierpnia 2014 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej A. K.-Ł. jako spóźnioną.W zażaleniu pełnomocnik procesowy pozwanej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że brak przytoczenia w apelacji zarzutów i ich uzasadnienia jest brakiem formalnym, który może zostać uzupełniony w trybie przewidzianym w k.p.c. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1998 r., III ZP 1/98, OSNP 1998 r, nr 16, poz. 483). Jednak w niniejszej sprawie ocena prawna musi być bardziej rygorystyczna.

W piśmie z dnia 3 października 2013r. zatytułowanym „apelacja" wskazano jedynie, że pozwana zaskarża przedmiotowy wyrok w części. Nie dość zatem, że pismo nie zawierało zwięzłego przedstawienia zarzutów (art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.) i ich uzasadnienia (art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c.), to również pomijało wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.). Z uwagi na wskazane braki także ogólne stwierdzenie, że wyrok jest zaskarżony w części jest dalece niewystarczające dla przyjęcia, że został spełniony wymóg z art. 368 § 1 pkt 1 in fine k.p.c. Z tego względu trafna jest ocena Sądu Apelacyjnego, że pismo z dnia 3 października 2013 r. nie zawierało cech konstytutywnych apelacji i brak było podstaw do wezwania do usunięcia braków formalnych.

Stanowisko przeciwne oznaczałoby przyznanie stronie dokonującej szczątkowej czynności procesowej dodatkowego terminu na złożenie apelacji. Tym samym za apelację należy uznać dopiero pismo z dnia 12.11.2013 r., czyli pismo złożone po terminie z art. 369 k.p.c.Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.