Supreme Court dismisses appeal for filing a legal challenge personally without legal representation qualification.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a regional court's rejection of her legal challenge. The appellant argued that the regional court incorrectly applied procedural rules regarding legal representation because the underlying case involved a fee waiver procedure. The court ruled that the legal challenge initiates a distinct procedure independent of the original case's procedural requirements, rendering the representation rule inapplicable to the challenge itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4246 § 3 k.p.c.; Art. 871 § 2 k.p.c.: A legal challenge initiates a separate procedure for reviewing court legality and claiming state compensation, meaning the rules governing legal representation in the original proceedings do not apply to the challenge.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 53/11
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Marta Romańska
SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi I. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego z dnia 6 października 2010 r.,
w sprawie z powództwa I. P.
przeciwko B. G.
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 lipca 2011 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego
z dnia 21 grudnia 2010 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. odrzucił wniesioną
przez I. P. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia tego Sądu z dnia 6 października 2010 r. wydanego w postępowaniu
o zwolnienie powódki od kosztów sądowych. Jako podstawę odrzucenia skargi Sąd
orzekający wskazał art. 4246 § 3 k.p.c. i wyjaśnił, że skarga została wniesiona z
naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo
że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych
wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c.
Skarżąca
w
sporządzonym
przez
siebie
zażaleniu
na
powyższe
postanowienie zarzuciła naruszenie art. 871 § 2 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi
pomimo, że w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych nie stosuje się art.
871 § 1 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżąca błędnie interpretuje charakter postępowania o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które zamierzała wszcząć
swoją skargą. Mimo, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane
w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych, skarga nie wszczyna
kolejnego etapu tego postępowania i nie może doprowadzić do innego
rozstrzygnięcia sprawy poddanej kontroli. Skarga inicjuje odrębne, szczególne
postępowanie, którego celem jest zbadanie legalności działalności jurysdykcyjnej
sądów powszechnych, a jej uwzględnienie umożliwia skarżącemu dochodzenie od
państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez wydanie zaskarżonego
orzeczenia.
Tym samym nie można w postępowaniu zapoczątkowanym złożeniem skargi
stosować art. 871 § 2 k.p.c., jako podstawy uprawniającej stronę nie mająca
kwalifikacji prawnych do samodzielnego złożenia skargi w niniejszej sprawie.
Brak zdolności skarżącej do działania obejmuje także złożenie obecnie
rozpatrywanego zażalenia, które z tego powodu należało dorzucić zgodnie z art.
3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i odpowiednio stosowanym art. 373 k.p.c.