Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 50/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs due to failure to allocate expenses between plaintiffs under Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 50/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the appellate court's ruling on litigation costs, ordering the case remanded for a new decision. The plaintiffs had filed separate claims of vastly different amounts, yet the lower court failed to distinguish their individual liability for costs. The court ruled that the general rule of equal cost-sharing must be adjusted when claim sizes differ significantly, necessitating a precise allocation of expenses.

Legislator headnote

AI generated

art. 98 § 1 i 3 k.p.c.; art. 105 § 1 k.p.c.; art. 398 § 15 k.p.c.: When multiple plaintiffs pursue separate claims of unequal magnitude, the court must explicitly allocate litigation costs between them rather than applying a blanket equal-share rule.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation separate claims unequal claim amounts Civil Procedure Code costs of proceedings joint and several liability remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Państwa kwotę 5400, zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego (art. 98 § 1 i 3
art. 105 § 1 k.p.c.
Skarżąca powołała się na naruszenie art. 105 § 1 k.p.c. przez nieokreślenie
art. 398 § 15 k.p.c.
rozpoznania (art. 398 15 § 1 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 108 § 2 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).
art. 102 k.p.c.
podstawie art. 102 k.p.c.
art. 105 § 1 k.p.c
Skarżąca powołała się na naruszenie art. 105 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c
podstawie art. 102 k.p.c.
art. 105 § 1 k.p
Skarżąca powołała się na naruszenie art. 105 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 50/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa P. S. i D. P.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 marca 2011 r.,

zażaleń powódki D. P. i pozwanego Skarbu Państwa

na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 grudnia 2009 r.,

uchyla zaskarżone orzeczenie o kosztach zamieszczone

w punkcie czwartym i piątym wyroku i sprawę w tym zakresie

przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i

orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił apelację

pozwanego Skarbu Państwa – Ministra Skarbu Państwa, zasądzając (w punkcie

czwartym wyroku) na jego rzecz od powodów P. S. i D. P. kwotę 10800, zł tytułem

kosztów postępowania apelacyjnego, a ponadto zasądził (w punkcie piątym

wyroku) od powodów na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa kwotę 5400, zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego (art. 98 § 1 i 3

k.p.c.).

Powyższe

Prokuratoria

orzeczenia

Generalna

o

kosztach

procesu

zaskarżyła

Skarbu

Państwa,

domagając

się

ich

zażaleniem

uchylenia

i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Skarżąca powołała się na naruszenie art. 105 § 1 k.p.c. przez nieokreślenie

wysokości obciążenia kosztami każdego z powodów.

Zażalenie na koszty procesu złożyła powódka D. P. zarzucając, iż ujawniona

sytuacja materialna i życiowa uzasadniała nieobciążanie

jej tymi kosztami na

podstawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnione jest zażalenie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Powodowie bezspornie dochodzili od strony pozwanej odrębnych roszczeń o różnej

wysokości; powód domagał się zasądzenia kwoty 1.774.510, zł, a powódka - kwoty

262.000 zł. Jako przegrywający spór w instancji apelacyjnej zobowiązani byli –

na ogólnych zasadach - do zwrotu kosztów procesu stronie wygrywającej (art. 98

§ 1 i 3 k.p.c), ale tylko według reguł określonych w art. 105 § 1 k.p.c.

Ich odpowiedzialność z tego tytułu nie była „bezudziałowa” lub solidarna, dlatego

należało ją jednoznacznie zidentyfikować. Zasadą jest, że współuczestnicy

zwracają przeciwnikowi koszty w częściach równych, ale zasada ta może zostać

skorygowana przy istnieniu znacznych różnic w udziale w sprawie poszczególnych

uczestników. W rozpoznawanej sprawie została zwrócona uwaga na wyraźnie

różny rozmiar roszczeń każdego z powodów.

Pominięcie przy orzekaniu o kosztach procesu reguł określonych w art. 105

§ 1 k.p.c uzasadnia uchylenie zaskarżonych orzeczeń i przekazanie sprawy

rozpoznania (art. 398 15 § 1 k.p.c.

w oznaczonym zakresie do ponownego

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).

W

związku

ustosunkowania

się

z

zażaleniem

do

jej

powódki

zarzutu

w

zachodzi

przedmiocie

natomiast

istnienia

potrzeba

szczególnie

uzasadnionych okoliczności przewidzianych w art. 102 k.p.c. (por. dokumenty –

k. 1324-1330).