Supreme Court dismisses appeal where appointed curator failed to file appeal, ruling curator's inaction precludes delay claims.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendants' appeal against the appellate court's decision to reject their late appeals. The lower courts found that because the defendants were abroad hiding from authorities, a curator was appointed under Article 143 of the Civil Procedure Code, which excluded the possibility of claiming delay under Article 168. The Supreme Court held that since a curator was specifically established to protect the absent party's rights and ensure procedural deadlines were met, the curator's failure to file the appeal meant the defendants could not claim they acted without fault.
Legislator headnote
AI generatedArt. 143 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 4 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 393 k.p.c. If a curator is appointed for a party absent from the country to protect their rights, the party cannot claim procedural delay due to non-performance of acts by the curator.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 157/04
POSTANOWIENIE
Dnia 26 stycznia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Gerard Bieniek
SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa (…) Zakładów Chemii Gospodarczej "P.(…)" Spółki z o.o. w P.
przeciwko M. K. i J. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2005 r.,
zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 sierpnia 2004 r.,
sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił jako spóźnione apelacje
pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 marca 2002 r. uznając, że brak
było podstaw do przywrócenia pozwanym terminu do wniesienia apelacji. Sąd Okręgowy
stwierdził, że skoro w okresie od lutego 2000 r. do lipca 2003 r. pozwani przebywali w
USA bez pozostawienia w kraju informacji o swoim miejscu zamieszkania lub pobytu
istniały podstawy do ustanowienia dla nich kuratora procesowego na podstawie art. 143
k.p.c., to zaś wykluczało możliwość przyjęcia, iż pozwani znaleźli się w sytuacji, o której
mowa w art. 168 § 1 k.p.c. Wskazał, że w szczególności nie wchodziło w rachubę
przywrócenie terminu w sytuacji, gdy przebywanie pozwanych poza granicami kraju
spowodowane było ukrywaniem się przed organami ścigania w związku z wszczętym
wobec nich postępowaniem przygotowawczym oraz że w żadnym razie tego rodzaju
okoliczności nie mogą być uznane za szczególne w rozumieniu art. 169 § 4 k.p.c.
W zażaleniu pozwani zarzucili, że ustanowienie dla nich kuratora nie zapewniało
im należytej ochrony ze względu na absolutną bierność kuratora, w tym - niewniesienie
apelacji od wyroku bezzasadnie uwzględniającego powództwo, zwłaszcza w stosunku
do pozwanego, który nie powinien być w ogóle stroną postępowania. Zdaniem
skarżących, przebywanie poza granicami kraju i związany z tym brak wiedzy o
orzeczeniu Sądu Okręgowego z dnia 20 marca 2002 r. powinny być uznane za
okoliczności, o których mowa w art. 168 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Jak to trafnie zauważył Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu, nie
można uznać, iż strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy,
jeżeli w jej imieniu występował w sprawie kurator ustanowiony dla osoby nieznanej z
miejsca pobytu (art. 143 k.p.c.). Kurator ustanowiony jest bowiem dlatego, że istnieje
potrzeba podjęcia obrony praw strony nieobecnej. W ten sposób możność obrony jest
zapewniona, a w tym - możność zachowania wszystkich wymaganych terminów
procesowych. W rozpoznawanej sprawie kurator pozwanych nie wniósł apelacji, nie
sposób więc było w ogóle rozważać kwestii niezachowania przez niego wymaganego
terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 385 w zw. z
art. 397 § 2 w zw. z art. 39319 k.p.c.).