Supreme Court allows retrial for failure to prove knowledge of judge's disqualification grounds within statutory time limits.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland allowed the retrial request by partially upholding the appeal against the lower court's dismissal. The plaintiffs argued that a judge was disqualified due to a Constitutional Tribunal ruling, claiming they learned of this on October 15 or 16, 2003. However, the appellate court rejected the claim because the plaintiffs failed to provide evidence of receiving the relevant information by the statutory deadline. The Supreme Court found the lower court's assessment of the evidence insufficient and ordered a new trial to properly evaluate the timeline of the plaintiffs' knowledge.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on a judge's disqualification is inadmissible if the party fails to prove they became aware of the grounds for disqualification within the statutory period, as the burden of proof lies with the applicant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 125/04
POSTANOWIENIE
Dnia 9 listopada 2004 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Bronisław Czech
SSA Wojciech Kościołek (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi B. P. i A. P.
o wznowienie postępowania
w sprawie z powództwa B. P.
przeciwko Spółce Węglowej Spółce Akcyjnej w J.
o zapłatę,
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego
z dnia 20 listopada 2002 r., sygn. akt V CKN 1371/00,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 listopada 2004 r.,
zażalenia B. P. i A. P.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 marca 2004 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
W dniu 20 października 2003 r. powodowie A. P. i B. P. złożyli skargę o
wznowienie
postępowania
zakończonego
prawomocnym
wyrokiem
Sądu
Apelacyjnego z dnia 13 października 1999 r. na podstawie art. 401 1 k.p.c., a to
wobec treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 września 2003 r. (opublik.
Dz.U. Nr 170 poz. 1660).
Nadto na posiedzeniu sądu w dniu 11 lutego 2004 r. powód zarzucił, że
sprawę rozpoznawał sędzia, który nie mógł orzekać w sprawie, gdyż orzekał
w Okręgowej Komisji ds. Szkód Górniczych.
W dniu 1 marca 2004 r. powodowie zostali wezwani do podania kiedy
dowiedzieli się o podstawie wznowienia postępowania (dotyczącej podstawy
wyłączenia sędziego).
W odpowiedzi wyjaśnili, że stosowną wiedzę posiadają od dnia 15 albo
16 października 2003 r., kiedy o treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego
powiadomił ich Poseł na Sejm RP.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 marca 2004 r. Sąd Apelacyjny
odrzucił skargę uznając, że niewykonanie przez powodów zarządzenia i nie
wskazanie daty powzięcia wiadomości o przyczynie wyłączenia sędziego
uzasadnia rozstrzygnięcie po myśli art. 410 § 1 k.p.c.
Zażalenie na postanowienie złożyli powodowie, wnosząc o uchylenie
zaskarżonego postanowienia i o przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga powodów o wznowienie postępowania oparta została na dwóch
podstawach, a to na okolicznościach mających wynikać z art. 401 pkt. 1 k.p.c.
i z art. 4011 k.p.c. Kumulacja w skardze podstaw wznowienia
dozwolona i nakłada na sąd powinność
jest prawnie
zbadania, w stosunku do każdej
z podstaw z osobna, (m.in.) zdarzeń dotyczących zachowania ustawowych
terminów złożenia skargi oraz wyjaśnienia, czy twierdzenia skargi odpowiadają
ustawowej podstawie. W tym kontekście trafnie zarzuca zażalenie pominięcie przez
Sąd Apelacyjny okoliczności dotyczących znaczenia dla skargi treści opisanego
wyroku Trybunału Konstytucyjnego. A ponieważ zagadnienie to łączy się z istotą
skargi powodów, dlatego należało orzec jak w sentencji postanowienia na
podstawie art. 39319 k.p.c. w zw. z art. 386 § 4 k.p.c.