Legislator Case Law & Legislation
V CZ 12/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against lower court's decision to exempt plaintiff from appeal costs due to special circumstances.

Case Number V CZ 12/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the Regional Court's decision to exempt the plaintiff from appeal costs. The lower court found the plaintiff's financial situation and the historical nature of the dispute warranted an exemption despite a partial victory. The Supreme Court upheld this ruling, affirming that courts may deviate from standard cost allocation rules when special circumstances of justice exist.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 100 k.p.c. in conjunction with Art. 102 k.p.c.; The court may exempt a party from litigation costs even if they partially won, provided special circumstances of justice and the party's financial situation justify such an exception.

Keywords

AI generated
litigation costs allocation exception to cost rules special circumstances of justice financial situation of party partial victory exemption appeal costs waiver procedural discretion

Cited Legislation

AI generated
Art. 100 k.p.c.
postępowania zażaleniowego, zarzucając naruszenie art. 100 w związku z art.
Art. 102 k.p.c.
100 w związku z art. 102 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z
art. 102 k.p.c
100 w związku z art. 102 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 12/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

w sprawie z powództwa J. O.

przeciwko V.(...) S.A. w G. i (…) Zakładowi Elektroenergetycznemu S.A. w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2010 r.,

zażalenia pozwanych na wyrok Sądu Okręgowego w G.

z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt III Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 12 listopada 2009 r. częściowo zmienił

wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 4 czerwca 2009 r. oraz m.in. nie obciążył powoda

kosztami postępowania odwoławczego. Przyjął mianowicie, że, pomimo uwzględnienia

apelacji tylko w nieznacznej części, całokształt okoliczności niniejszej sprawy oraz

trudna sytuacja materialna powoda przemawiają za tym, aby tę sytuacje uznać za

szczególnie uzasadnioną i w ogóle nie obciążać go kosztami postępowania

odwoławczego należnego pozwanym, jakie przysługiwałyby im w związku ze stosownym

rozdzieleniem kosztów.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego w zakresie nieobciążenia

powoda kosztami postępowania apelacyjnego pełnomocnik pozwanych wniósł o zmianę

zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kwoty

1.445,52 złotych oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów

postępowania zażaleniowego, zarzucając naruszenie art. 100 w związku z art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 102 k.p.c. przy orzekaniu o kosztach

procesu. Przemawia za tym zarówno sytuacja majątkowa powoda, jak i okoliczność, że

spór dotyczył odszkodowania za zajęcie w 1968 r. przez pozwanego działki powoda na

budowę stacji transformatorowej. Sąd może bowiem nie obciążyć kosztami procesu

powoda, który tylko w nieznacznym stopniu wygrał postępowanie odwoławcze, jeżeli

przemawiają za tym względy słuszności. Jeżeli pozwany uważa, że jest nękany przez

powoda w innym postępowaniu, w którym działania powoda są jakoby sprzeczne z

zasadami współżycia społecznego, to w tym innym postępowaniu może żądać

zasądzenia kosztów procesu na swoją rzecz, natomiast nie w postępowaniu niniejszym.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c.).