Legislator Case Law & Legislation
V CSK 652/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public interest legal issue regarding administrative decision scope.

Case Number V CSK 652/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling concerning the scope of a notarial deed. The appellant argued that the court should have re-examined the substantive validity of an administrative decision defining property boundaries, claiming this raised a novel legal issue. The court rejected this, holding that the matter did not constitute a public interest legal issue requiring Supreme Court review and that the civil court is bound by the final administrative decision's scope.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it raises a public interest legal issue; mere disagreement with the factual scope of a final administrative decision does not qualify as such an issue.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility public interest legal issue administrative decision binding force notarial deed scope civil court jurisdiction limits

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 point 1 of the Code of Civil Procedure
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 98 § 1, 99, Art. 108 § 1 in conjunction with Art. 391 § 1 and Art. 39821 of the Code of Civil Procedure
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 99, art.
§ 2 point 6 and 10 of paragraph 4 point 2 in conjunction with § 20 of the Minister of Justice Regulation of 22 October 2015 on fees for legal activities
art. 3984 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 233 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., I CSK 53/13
Uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2007 r., III CZP 46/07
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2009 r., III CZP 29/09
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2017 r., I CSK 179/16
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2009 r., I CSK 26/09
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2009 r., I CSK 175/09
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2014 r., IV CSK 724/13

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 652/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M.S.‎przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście […].‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w C.‎z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt VI Ca […]/17, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej od powoda kwotę 4050,- (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania Wyjaśnienie przedstawionego problemu musi być konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy i pozostawać w związku z podstawami skargi, wiążącym z mocy art. 39813 § 2 k.p.c. ustalonym stanem faktycznym oraz podstawą zaskarżonego orzeczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ., z dnia 21 maja 2013 r., I CSK 53/13, nie publ.).Przedstawione zagadnienie dotyczące problemu dopuszczalności, w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości z rzeczywistym stanem prawnym, w oparciu o art. 233 § 1 k.p.c., interpretacji i analizy treści ostatecznych decyzji administracyjnych i na tej podstawie ustalania odmiennego stanu faktycznego i prawnego, niż wynikający z osnowy tych decyzji (…), nie jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący nie wykazał bowiem, że ma ono poważny, uniwersalny i istotny charakter, wywołuje zasadnicze kontrowersje lub rozbieżne oceny prawne i nie zostało dotychczas rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, a jego rozstrzygnięcie jest konieczne zarówno dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, jak i przyczyni się do rozwoju judykatury.

Wskazany problem nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego oraz nierozwiązanego w orzecznictwie, budzącego zatem wątpliwości kwalifikowane a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy. Zgodnie z jednolitym poglądem judykatury (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2007 r., III CZP 46/07, OSNC 2008 r., nr 3, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2009 r., III CZP 29/09, nie publ., z dnia 20 stycznia 2017 r., I CSK 179/16, nie publ., wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2009 r., I CSK 26/09, OSNC - ZD 2010 r., nr A, poz. 22, z dnia 16 grudnia 2009 r., I CSK 175/09, OSNC 2010 r., nr 7 - 8, poz. 115, z dnia 26 września 2014 r., IV CSK 724/13, nie publ.), elementem stanu faktycznego sprawy jest sytuacja prawna wywołana ostateczną decyzją administracyjną i sąd jest związany stanem przez nią wytworzonym, a zatem niedopuszczalne jest kwestionowanie jej merytorycznej zasadności i badanie prawidłowości jej podjęcia.

Związanie sądu zakresem przedmiotowym decyzji oznacza niedopuszczalność badania jaki powinien być prawidłowy zakres przedmiotowy rozstrzygnięcia, natomiast w kognicji sądu cywilnego mieści się badanie jaki rzeczywiście ten zakres był. Postępowanie dowodowe nie może zmierzać do modyfikacji decyzji ostatecznej ale w razie niedokładnego oznaczenia nieruchomości, której decyzja dotyczy, ustalenie jej zakresu przedmiotowego może nastąpić przy wykorzystaniu innych elementów zawartych w jej treści, jeżeli pozwala to na przyporządkowanie nieruchomości stronie.

Wyjaśnienie problemu wskazanego przez skarżącego w orzecznictwie uchyla potrzebę kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ‎(Dz.

U. 2015 r., poz. 1800 ze zm.). aj a.ł.