Legislator Case Law & Legislation
V CSK 158/15 AI generated

Cassation appeal dismissed for obvious merit as it challenges factual findings and evidence assessment.

Case Number V CSK 158/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal, ruling it was obviously unfounded. The defendant argued the lower court violated procedural rules by failing to consider evidence and rejecting their evidentiary requests. The court rejected this because the appeal targeted factual assessments and evidence evaluation, which are outside the Supreme Court's jurisdiction in cassation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is obviously unfounded when it challenges factual findings or evidence assessment, as the Supreme Court does not act as a third instance regarding facts.

Keywords

AI generated
cassation appeal factual findings evidence assessment third instance obvious unfoundedness

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c.
Zaaprobowanie ocen prawnych prezentowanych przez pozwanego nie jest możliwe bez odstąpienia od ustaleń faktycznych, na bazie których zapadł zaskarżony wyrok, a nimi przy rozpoznawaniu sprawy Sąd Najwyższy byłby związany (art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.
art. 233 § 1 k.p.c.
z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i oddalenie wniosków dowodowych pozwanego zgłoszonych w apelacji, chociaż okoliczności, na które dowody te powołano nie zostały wyjaśnione, a były istotne dla rozstrzygnięcia.
art. 391 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c.
391 oraz art. 378 § 1 i art.
art. 328 k.p.c.
378 § 1 i art. 328 k.p.c. oraz art.
art. 227 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 158/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa M. Ś.‎przeciwko K. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 701/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został przez pozwanego uzasadniony za wskazaniem na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, to jest art. 233 § 1 w zw. z art. 391 oraz art. 378 § 1 i art. 328 k.p.c. oraz art. 227 w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i oddalenie wniosków dowodowych pozwanego zgłoszonych w apelacji, chociaż okoliczności, na które dowody te powołano nie zostały wyjaśnione, a były istotne dla rozstrzygnięcia.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że uzasadnienie tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga powołania się na kwalifikowaną postać naruszenia zaskarżonym orzeczeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego i przeprowadzania wywodu zmierzającego do jego wykazania. Oczywistość naruszenia ma miejsce wówczas, gdy jest ono widoczne prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. oraz z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje przy tym samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. orzecznictwo przytoczone w motywach postanowienia Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarga kasacyjna pozwanego nie jest uzasadniona w sposób oczywisty, gdyż Sąd Apelacyjny w motywach orzeczenia wyjaśnił, dlaczego oddalił wnioski dowodowe zgłoszone przez pozwanego w apelacji oraz dlaczego przekonuje go ocena dowodów przyjęta przez Sąd Okręgowy i będąca podstawą ustaleń dokonanych w sprawie.

Zarzuty pozwanego zgłoszone w skardze kasacyjnej są w większości wymierzone w ocenę dowodów i ustalenia faktyczne dokonane przez Sądy meriti, gdy tymczasem Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym nie działa jako trzecia instancja w ramach postępowania w sprawie, nie jest sądem faktów i tego też tytułu podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Zaaprobowanie ocen prawnych prezentowanych przez pozwanego nie jest możliwe bez odstąpienia od ustaleń faktycznych, na bazie których zapadł zaskarżony wyrok, a nimi przy rozpoznawaniu sprawy Sąd Najwyższy byłby związany (art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. l.n